غزل شمارهٔ ۶۵۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر عشق و علاقه‌اش به معشوق را به زیبایی توصیف می‌کند. او از شب‌ها و روزها به یاد زلف و چهره معشوقش می‌نویسد و می‌گوید که هر روز و هر لحظه را با یاد او پر می‌کند. همچنین، او به تاثیر نگاه معشوق بر دل و جانش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هر کلام و گفتارش ناب و پر از عشق به اوست. شاعر می‌خواهد با هر کسی که درباره عشقش می‌گوید، زیبایی معشوق را به تصویر بکشد و در دل‌های آنان بذر عشق بکارد. در نهایت، او به سادگی عشقش را بیان می‌کند و از حفظ این عشق در دل خود یاد می‌کند.
شب‌ها حدیث زلف تو تکرار می‌کنمتسبیح روز وصل تو بسیار می‌کنم
هوش مصنوعی: در شب‌ها، داستان زلف زیبای تو را بارها و بارها در ذهنم مرور می‌کنم و در طول روز، به یاد وصل و ملاقات تو، دعا و نیایش زیادی می‌کنم.
چون دم زند صباح ز انوار طلعتتجان را ز عکس روی تو گلزار می‌کنم
هوش مصنوعی: وقتی صبح فرا میرسد و نور چهرهات درخشان میشود، جانم را به خاطر تصویر زیبای تو شاداب و سرزنده می‌کنم.
از پای تا به سر همه تن دیده می‌شومجان را به دیده قابل دیدار می‌کنم
هوش مصنوعی: من از سر تا پایم، تمام وجود نازک و ظریف من دیده میشود و روح را به گونهای نشان میدهم که قابل مشاهده باشد.
از غمزهٔ نگاه تو بیهوش می‌شومدل را ز چشم مست تو هشیار می‌کنم
هوش مصنوعی: با نگاهی پر از غمزه و فریب تو بیهوش میشوم و دل را از چشمان سرمست تو بیدار و هوشیار می‌کنم.
عکس تو چون در آینهٔ دل درآیدمبی‌خود حدیث واحد قهار می‌کنم
هوش مصنوعی: وقتی تصویر تو در دل من منعکس میشود، ناخواسته شگفتی و قدرتی را که در وجودم هست، بروز میدهم.
ترجیع‌بند هر سخنم ذکر خیر تستدر هر کلام نام تو تکرار می‌کنم
هوش مصنوعی: در هر گفتاری که دارم، همیشه به نیکی از تو یاد می‌کنم و نامت را در هر جملهای به زبان می‌آورم.
با مردمان حدیث تو گویم در انجمنتنها حدیث با در و دیوار می‌کنم
هوش مصنوعی: من با مردم در جمع سخن از تو میزنم، اما وقتی تنها هستم، فقط با دیوار و محیط اطرافم صحبت می‌کنم.
گیرم سنای دل ز سنا برق روی تودریوزه‌ای ز قاسم انوار می‌کنم
هوش مصنوعی: اگر نور چهرهات همچون روشنایی آسمان دل من را در بر گیرد، من هم همچون درویشهایی که از قاسم انوار میطلبند، در این نور و زیبایی فرو میروم.
غم را به یاد روی تو از سینه می‌برمدم را به ذکر موی تو عطار می‌کنم
هوش مصنوعی: غم و اندوه را با یاد چهره زیبایت از دل بیرون میرانم و لحظات زندگیام را با یاد موی تو پر می‌کنم.
شب را به یاد زلف تو می‌آورم به روزچون روز شد ستایش رخسار می‌کنم
هوش مصنوعی: در طول شب به یاد زلف تو فکر می‌کنم و وقتی روز میشود، زیبایی چهرهات را ستایش می‌کنم.
آهنگ من چو کرد بر آهنگ می‌زنمدل را ز غم به ناله سبکبار می‌کنم
هوش مصنوعی: وقتی آهنگ من با آهنگ دیگری هماهنگ میشود، با نواختن دل را از غم آزاد می‌کنم و به حالت سبکی و شادی میرسانم.
گر سرّ من به غیر نگوید رفیق منزودش به لطف خازن اسرار می‌کنم
هوش مصنوعی: اگر راز من را با کسی در میان نگذارم، دوست من به زودی با مهربانی از خزانۀ اسرار آگاه میشود.
هرکس که گوش جان به سخن‌های من دهداو را به صور موعظه بیدار می‌کنم
هوش مصنوعی: هر کسی که با توجه به سخنان من گوش دهد، او را از خواب غفلت بیدار می‌کنم.
هر کار خوب را که ز کردار عاجزمتحسین هرکه کرد به گفتار می‌کنم
هوش مصنوعی: هر کاری که به خاطر کمبود تواناییام انجام نمیدهم، اگر کسی آن را تحسین کند، من هم درباره آن با کلمات خوب صحبت می‌کنم.
پنهان کن از خلایق گر عاشقی کنیبا فیض هم مگوی که این کار می‌کنم
هوش مصنوعی: اگر عاشق هستی، بهتر است عشق خود را از دیگران پنهان کنی و درباره نعمتهایی که به دست میآوری، با کسی صحبت نکن.