غزل شمارهٔ ۶۷۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات و تفکرات شاعر درباره سفر روحانی و درونی‌اش می‌پردازد. او از خود می‌گوید که در این سفر، به دنبال حقیقت و وجود اصلی‌اش است، اما در عین حال در دام نفس، هوا و شهوات اسیر شده است. شاعر به انتقاد از وضعیت خودش می‌پردازد و احساس می‌کند که در خدمت افراد بی‌ارزش قرار گرفته و خود را مانند گدایان به دربار دیگران افکنده است. او اشاره می‌کند که راه‌های ناهموار و خطرناک را در پیش دارد و به رغم آگاهی از راه راست، خود را در گمراهی می‌بیند. برای او، حوادث زندگی همچون تیرهایی هستند که او را هدف قرار می‌دهند و او در برابر آنها سلاحی ندارد. در پایان، او به این فکر می‌کند که عمرش در گشت و گذار و جستجوی حقیقت سپری می‌شود و در تلاش است که از این سفر بهره‌برداری کند.
از حضور قدس جانرا در سفر افکنده‌ایمدر سفر هم خویش را در شور و شر افکنده‌ایم
هوش مصنوعی: ما در سفر خود، حضور پاک جان را به یاد داریم و خود را در هیجان و شلوغی این سفر گم کردهایم.
در کف نفس و هوا و دیو اسیر افتاده‌ایمتا بلذات جهان بیجا نظر افکنده‌ایم
هوش مصنوعی: ما در چنگال خواستهها و نفس خود و همچنین شیطان گرفتار شدهایم، در حالی که به نعمتهای دنیا نگاه میکنیم و آنها را بینتیجه میدانیم.
بهر تعظیم خسان و اعتبار ابلهان خویشتن را چون گدایان دربدر افکنده‌ایم
هوش مصنوعی: به خاطر احترام به نادانها و ارزش دادن به افراد بی‌ارزش، خود را مانند گدایان بیخانمان و سرگردان در وضعیتی ناامید کننده قرار دادهایم.
راه دوزخ پیش داریم و بسرعت میرویمبی محابا خویشتن را در خطر افکنده‌ایم
هوش مصنوعی: ما در مسیر گمراهی قرار داریم و به سرعت پیش میرویم، بدون توجه به خطراتی که خود را در معرض آنها قرار دادهایم.
راه جنت را بما بنموده حق با صد دلیلاز ضلالت خویش را ما در سقر افکنده‌ایم
هوش مصنوعی: خداوند با دلایل فراوان راه بهشت را به ما نشان داده، اما خود ما با ندانمکاری و گمراهیامان خود را در جهنم انداختهایم.
سوی ما از یار ما با آنکه می‌آید خبرما درین ره خویشتن را بی‌خبر افکنده‌ایم
هوش مصنوعی: هرچند یار ما خبر ما را به سوی ما میآورد، اما ما در این راه خود را از آگاهی این خبر دور کردهایم.
دوست را با ما نظرها هست پیدا و نهانما چو کوران آن نظرها از نظر افکنده‌ایم
هوش مصنوعی: دوست به وضوح در کنار ماست و هم در حضور ما و هم در نهان؛ اما ما چون افرادی نابینا، این دیدارها را نادیده گرفتهایم.
جان ما را تیر باران حوادث کرد چرخما به پیش تیر بارانش سپر افکنده‌ایم
هوش مصنوعی: زندگی ما با مشکلات و چالشهای فراوانی مواجه شده است و ما برای مقابله با این سختیها و ناشی از این حوادث، خود را به گونهای آماده کردهایم که همچون سپر از خود محافظت کنیم.
تا نپنداری که ما اینراه را خود میرویمپیش چوگان قضا چون گوی سر افکنده‌ایم
هوش مصنوعی: برای آنکه گمان نکنی که ما خودمان در این مسیر قدم میزنیم، باید بگویم که مانند گویای که در دست بازی است، در مسیر قضا و قدر حرکت میکنیم.
جان شد این تن وعدهٔ دیدار جانان تا شنیدچشم شد در گوش تا ما این خبر افکنده‌ایم
هوش مصنوعی: جانم به این بدن جان میدهد تا وعدهی دیدار معشوق را بشنود؛ وقتی خبر این دیدار را شنیدم، چشمانم بسته شد و گوشهایم آمادهی شنیدن شدند.
حرف او بشنیده دل هر جا که گوشی داده‌ایمروی او دیده است جان هر جا نظر افکنده‌ایم
هوش مصنوعی: هر جا که گوش دادهایم، سخن او را شنیدهایم و هر جا که نگاهی انداختهایم، چهره او را دیدهایم. دل ما همه جا در پی اوست و جانمان در جستجوی اوست.
تا بکی در عرض ره خواهیم گشتن عمر شدبهر کاری فیض خود را در سفر افکنده‌ایم
هوش مصنوعی: چقدر باید در راه کوشید و گشت؟ عمر ما برای اعمالی مهم و با ارزش سپری شده و ما در سفر زندگی برکات خود را هدر دادهایم.