غزل شمارهٔ ۷۰۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد عشق و تأثیر آن بر زندگی‌اش سخن می‌گوید. او به شدت عاشق است و می‌گوید که عشق او را با انواع دردها و مشکلات مواجه کرده، اما همین عشق دردی که بیدرمان به نظر می‌رسد، درمانش نیز هست. معشوقش با زیبایی‌اش او را می‌سوزاند و به خاطر ابروهایش، نماز او را تحت تأثیر قرار می‌دهد. عشقش او را حیران و مجنون کرده و او را به نذر و قربانی کردن خود آماده می‌کند.
شاعر از معشوق می‌خواهد که حتی با درد جدایی‌اش هم کنار بیاید، و در این میان، عشقش بدون درمانی مشخص، او را به سمت عشق می‌کشاند. در نهایت، شاعر در دلش آرزوی شهادت در راه عشق را دارد و به یاد معشوق، آتش عشقش را تحمل می‌کند. به طور کلی، شعر به تحولات و پیچیدگی‌های عشق و چالش‌های آن اشاره دارد.
بدرد عشق بیدرمان دوای درد من میکنبانواع بلاها نوبنو درمان من میکن
هوش مصنوعی: عشق بیپایان و مشکلگشا، تمام دردهای من را درمان می‌کند و با انواع مشکلات و سختیها، به نوعی سبب بهبود احوال من میشود.
بخورشید جمالت ذره ذره دین من میسوزبمژگان سیاهت رخنه در ایمان من میکن
هوش مصنوعی: زیبایی تو به اندازهای در وجودم تأثیر گذاشته که ایمانم را تحتتأثیر قرار داده و با نگاه سیاه چشمانت روح من را می‌سوزاند.
بدان محراب ابرو در نمازم قبله میگردانمرا حیران خوبش و خلق را حیران من میکن
هوش مصنوعی: محراب ابرویش در نماز من قبلهای میشود و من را به محض وجودش گیج می‌کند، در حالی که زیبایی‌اش باعث شگفتی مردم میشود.
دل ازمن بردی و جان نیز خواهی هرچه میخواهیمن آن خود نیم آن توام بر جان من میکن
هوش مصنوعی: دل مرا از من گرفتی و حالا جانم را هم میخواهی. هرچه که میخواهی بگو، من آن چیزی نیستم که خودم میدانم، بلکه تمام وجودم متعلق به توست و تو هر کاری که بخواهی میتوانی با جانم بکنی.
چو قربانت شوم دردم حیاهٔ تازه‌ام بخشیاز آن گوئی تو خود را دم بدم قربان من میکن
هوش مصنوعی: هر بار که با تو هستم، از وجودت برایم آرامش و زندگی تازهای میآید، انگار که خودت به طرز مداوم و پیوسته برای من فداکاری میکنی.
سری دارم مهیای نثار خاک پای توقدم گر رنجه فرمائی قبول آن من میکن
هوش مصنوعی: من خود را آماده کردهام تا خاک پای تو را نثار کنم، اگر با قدمهای خود بر من منت بگذاری، این کار را با کمال میل انجام میدهم.
بهجران امر میفرمائی و دل وصل میخواهدچو فرمودی دلم را نیز در فرمان من میکن
هوش مصنوعی: تو در جدایی فرمان میدهی و دل من وصال را میطلبد. پس اگر تو چنین فرمان دادهای، دل من نیز باید در اختیار تو باشد.
دلم چون شد اسیر درد بیدرمان بیدردیبدرد خود دوای درد بیدرمان من میکن
هوش مصنوعی: دل من که به خاطر دردی بیپایان گرفتار شده، بیدردیام را به دردی تبدیل کرده که خودم پیدا میکنم.
زبان در کش بکام ای فیض زین گفتار بیهودهبخاموشی علاج آتش سوزان من میکن
هوش مصنوعی: ای فیض، زبان خود را در اختیار بگیر و از گفتار بیفایده دوری کن، زیرا تنها در سکوت میتوان به درمان آتش درونم رسید.
دل و جان و سینه سازم هدف خدنگ او منکه مگر شهید گردم بر هم ز چنگ او من
هوش مصنوعی: من تمام وجودم را وقف تیر افکندن او میکنم، به امید اینکه شاید در این راه به دست او جانم را فدای عشق او کنم.