غزل شمارهٔ ۷۴۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت چهره خوبان و ارتباط آن با شادی و غم در زندگی انسان‌هاست. شاعر به توبه از زهد و ریا و نوشیدن می اشاره می‌کند و از جلوه ایمان در مکان‌های خوش‌گذرانی صحبت می‌کند. او می‌گوید که هر جا زیبایی وجود دارد، نشانه‌ای از معشوق نیز دیده می‌شود و جان می‌تواند در آینه‌ی زیبایی‌ها، چهره‌ی محبوب را مشاهده کند. در نهایت، شاعر از ادامه‌ی صحبت در این باره می‌خواهد پرهیز کند، زیرا دیدن چهره محبوب بیشتر به سکوت نیاز دارد.
رای فرزانه چو باشد رخ خوبان دیدنشادی هر دو جهان در غم اینان دیدن
هوش مصنوعی: اندیشهی خردمندانه به انسان کمک می‌کند تا زیباییهای دنیا را ببیند و در عین حال، با وجود غم و اندوه دیگران، شادی را تجربه کند.
توبه از زهد و ریا کردن و می نوشیدندر خرابات مغان جلوهٔ ایمان دیدن
هوش مصنوعی: ترک دنیا و نشان دادن زهد و ریا، و نوشیدن شراب در مکان‌های شادابی و خوش‌گذرانی، دیدن جلوهای از ایمان است.
رقم عیش از آن صفحهٔ عارض خواندنحال آشفته در آن زلف پریشان دیدن
هوش مصنوعی: با نگاهی به چهره زیبا و دلربا، میتوان حالتی پر از شادی و خوشی را احساس کرد، همچنین در تماشای زلفهای آشفته او، ناپایداری و آشفتگیای را نیز مشاهده میکنیم.
کردم از پیر سؤالی ز جمال ازلیمیتوان گفت در آئینه خوبان دیدن
هوش مصنوعی: از پیر سوالی کردم درباره زیبایی ابدی؛ آیا میتوان گفت که میتوان زیبایی را در آینه خوبان مشاهده کرد؟
هرکجا حسن و جمالیست ز جانان عکسیستجان در آن عکس تواند رخ جانان دیدن
هوش مصنوعی: هر جا نشانه‌ای از زیبایی و جذابیت وجود دارد، تصویری از محبوب در آن جای دارد و در آن تصویر میتوان چهره محبوب را دید.
نیست پنهان ز نظر صورت خوب تو مراهست یکسان چه بوصل و چه بهجران دیدن
هوش مصنوعی: زیبایی چهرهات برای من پنهان نیست؛ فرقی نمیکند که به وصالش برسم یا از او دور باشم، در هر حال دیدن آن برای من یکسان و لذتبخش است.
چند زین گفتن بیهوده خمش کن ای فیضهست موقوف خموشی رخ جانان دیدن
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که در مورد این موضوع صحبت میکنی، پس بهتر است سکوت کنی. ای فیض، دیدن چهره محبوب تنها در سکوت ممکن است.