غزل شمارهٔ ۷۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و دلربایی جوانی و عشق اشاره میکند و از شنونده می‌خواهد تا از زوایای مختلف زندگی و وجود خود را تماشا کند. او به اهمیت غرق شدن در عشق و معنویت تاکید دارد و برای دیدن حقایق عمیق‌تر، باید از خودگذشتگی کند. همچنین، به ناپایداری زندگی و گذر زمان اشاره میکند و به ضرورت توجه به جمال خداوند و آثار او در جهان دعوت میکند. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که تن و روح در زندگی باید به تعادل برسند و او از مخاطبان می‌خواهد تا با ریاضت و تلاش، به این توازن دست یابند.
بیا بمیکده تأثیر را تماشا کنجوانی خرد پیر را تماشا کن
هوش مصنوعی: بیا به میخانه و تماشای تأثیر شراب را ببین، جوانی را که در حال خوشگذرانی است و پیر را که تجربههایش را به یاد میآورد.
مس وجود تو تا عاقلی نگردد زربعشق دل ده و اکسیر را تماشا کن
هوش مصنوعی: تا زمانی که عقل به کمال نرسیده، مس وجود تو به طلا تبدیل نمیشود؛ پس دل خود را به عشق بسپار و به تماشای اکسیر بپرداز.
نه سوی بینی و نه مایه تا بخود نگریز خویش بگذر و توفیر را تماشا کن
هوش مصنوعی: نه به ظاهر دقت کن و نه به اصل و ریشه، بلکه به درون خود بنگر و از ویژگیهای متفاوت دیگران آگاه شو.
چو در نماز در آئی نیاز شو همگیجمال شاهد تکبیر را تماشا کن
هوش مصنوعی: وقتی وارد نماز میشوی، با خضوع و نیاز در برابر خداوند سر فرود آور و همهتان زیبایی و عظمت الهی را تماشا کنید.
برای دیدن صنع خدا بباغ جهانتن جوان و دل پیر را تماشا کن
هوش مصنوعی: برای مشاهدهی آفرینش خداوند، به باغ زندگی نگاه کن؛ در حالی که جسم جوان و دل پیر را میبینی.
برآی بر زبر قصر بیسکون شبابشتاب عمر سرازیر را تماشا کن
هوش مصنوعی: برخیز و بر بالای قصر بیسکون بایست و جوانی را که در حال گذر است، تماشا کن.
چها که با دل ما میکند خدنگ قضاکمان پر کش تقدیر را تماشا کن
هوش مصنوعی: به تماشای تقدیر و سرنوشت بنشین، که چگونه تیرهای سرنوشت با دل ما بازی میکنند و لحظات زندگی را شکل میدهند.
خرابی تن و معموری دلست ای فیضبکش ریاضت و تعمیر را تماشا کن
هوش مصنوعی: خرابی و آسیب به جسم نشانهای از درونی پرشور و دل شاد است. ای فیض، به تمرین و سختی بپرداز و به تجدید و بهبود حال و روح خود توجه کن.