غزل شمارهٔ ۷۷۶
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و جنون‌آمیز عشق می‌پردازد. شاعر از تنگی دل و نیاز به ابراز عشق صحبت می‌کند و بیان می‌کند که جنون عشق او را وادار به انجام کارهای غیرعادی می‌کند، مانند برداشتن پرده‌ها و صحبت کردن درباره احساساتش. او همچنین به ناتوانی در صبر و تحمل دوری از معشوق اشاره می‌کند و به راحتی از محدودیت‌ها عبور می‌کند. در نهایت، شاعر به قدرت و سحر عشق و تأثیر آن بر زندگی‌اش تأکید می‌کند.
میزنم بر صف اغیار جنونست جنونمیدرم پردهٔ پندار جنونست جنون
هوش مصنوعی: من به دشمنان میتازم و این وضعیت ناشی از جنون من است، همچنان که در پردهٔ تصور و خیال میشکافم، باز هم این جنون است که مرا به این کار واداشته.
دل من تنگ شد از دیدن و پنهان کردنمیدرم پردهٔ اسرار جنونست جنون
هوش مصنوعی: دل من به خاطر دیدن و مخفی کردن، تنگ و احساس خفگی می‌کند. میدانم که پنهانکاری از رازهای دیوانگی است.
هر حدیثی که بدل عشق نهان میگویدهمه را میکنم اظهار جنونست جنون
هوش مصنوعی: هر چه که درباره عشق پنهانی میشنوم، همه را به جنون تعبیر میکنم.
قدح باده ز میخانه برون می‌آرممیکشم بر سر بازار جنونست جنون
هوش مصنوعی: من جام شراب را از میخانه بیرون میآورم و آن را در بازار به نمایش میگذارم؛ این کار، خود نشاندهندهی نوعی جنون است.
چون شدم عاشق و دیوانه چسان صبر کنممیدرم جامه بیکبار جنونست جنون
هوش مصنوعی: وقتی عاشق و دیوانه شدم، چطور میتوانم صبر کنم؟ من در یک آن تمام رشتههایم را نمیدهم، چون دیوانگی، دیوانگی است.
چند جان محنت دوری کشد و دل سوزدمیروم تا بر دلدار جنونست جنون
هوش مصنوعی: مدت زیادی انسان باید درد و رنج جدایی را تحمل کند و دلش بسوزد. من به سوی معشوق میروم؛ زیرا دیوانگی در عشق وجود دارد.
فیض انواع جنان داری و پنهان داریسحر کردی تو در این کار جنونست جنون
هوش مصنوعی: تو از انواع نعمتهای بهشتی برخورداری و آن را مخفی نگه داشتهای. تو در این کار، سحری را به وجود آوردهای که جنون واقعی است.