غزل شمارهٔ ۷۸۹
هوش مصنوعی: این متن درباره‌ی جستجوی انسان برای درک و شناخت حقیقت وجود خود و ارتباطش با معشوق (خدا) است. شاعر از حال و احوال خود صحبت می‌کند و می‌پرسد که ما چه هستیم و به چه دلیل در این دنیا هستیم. او از معشوق درخواست می‌کند که اسرار و رازهای وجودی ما را برایمان روشن کند. در عین حال، بیان می‌کند که ما همواره در جستجوی او هستیم و اگرچه او در کنار ماست، ما به جستجو ادامه می‌دهیم. دلتنگی و عشق به معشوق، آمیخته‌ای از درد و لذت را در وجود انسان ایجاد می‌کند و در انتها به تسلیم در برابر عشق و طلب بخشش اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر نگران تقصیرات خود است و امید به عفو و بخشش دارد.
ای که دانی سرّ ما را مو بموشمهٔ احوال ما با ما بگو
هوش مصنوعی: ای کسی که اسرار ما را به خوبی میدانی، لطفاً جزئیات حال و روز ما را با خود ما درمیان بگذار.
چیستیم و از چه و بهر چه‌ایمکیست نحن کیست کنت کیست هو
هوش مصنوعی: ما چه موجوداتی هستیم و برای چه هدفی به این دنیا آمدهایم؟ ما که هستیم و چرا وجود داریم؟ کیست ما، کیست تو و کیست او؟
بحرهای راز پنهان کردهٔدرطلب افکنده ما را جو بجو
هوش مصنوعی: ما را در جستجوی رازهای پنهان دریاهای عمیق انداخته است که به دنبال آن هستیم.
هرچه میگوئیم پنهان ما بمابیش میدانیش پیدا مو بمو
هوش مصنوعی: هر چه که میگوییم، در واقع ما بیشتر از آنچه که نشان می‌دهیم، آگاه هستیم و تمام جزئیات آن را کاملاً میدانیم.
آگهی ز احوال تنها تا بتاواقفی ز اسرار جانها تو بتو
هوش مصنوعی: تنها کسی که از حال و هوا و اسرار روحها باخبر است، خود تو هستی.
ماهیان بحر تو جانهای مابحر جویان جابجا و جوبجو
هوش مصنوعی: ماهیهای دریا برای جانهای ما همچون آبهای روان هستند که در حرکت و جابجاییاند.
ما شده جویای تو از هر طرفتو نشسته در برابر روبرو
هوش مصنوعی: ما از هر سوی در پی تو هستیم، در حالی که تو به صورت مستقیم و رو به روی ما نشستهای.
روی تو دایم بسوی ما و مادر طلب حیران و جویان سو بسو
هوش مصنوعی: چهرهی تو همیشه به سمت ماست و ما در جستجوی تو، سرگردان و از سویی به سوی دیگر میرویم.
با دل ما در تکلم روز و شبدر سراغت میدود دل کو بکو
هوش مصنوعی: دل ما در طول روز و شب در حال صحبت و یادآوری توست، اما دل ما به کجا باید برود و به چه کسی باید بگوید.
در همه جا هستی و جائی نهٔسر برآریم از تو و گوئیم کو
هوش مصنوعی: تو در همه جا حضور داری و امکان ندارد که از تو سر برآوریم و بگوییم کجایی.
عطر بوی تو گرفته عالمیبیخود آن گشته ما نشنیده بو
هوش مصنوعی: عطر تو تمام دنیا را تحت تاثیر قرار داده و به حالت خلسه درآورده است، و ما هم این بو را هنوز نچشیدهایم.
غمزهای مست پنهان میرسدسوی جان ز آن چشم جادو موبمو
هوش مصنوعی: نگاه دلربای مستی به طور پنهانی به جانم نفوذ می‌کند، از آن چشمان سحرآمیز و جادویی.
جان ما افتان و خیزان می‌دوددست و پا گم کرده بهر جستجو
هوش مصنوعی: زندگی ما به گونهای است که با حالتی ناپایدار و بیقرار در حال حرکت است و مثل کسی میماند که در جستجوی چیزی دست و پا چلفتی شده و نمیداند باید به کجا برود.
از حضورت دل اگر آگه شدیخویش را از خویش کردی رفت و رو
هوش مصنوعی: اگر از وجود تو باخبر شود دل، خود را از خود جدا می‌کند و به سفر میرود.
با دل من در عتابی دم بدمعذر ما را لیک دانی مو بمو
هوش مصنوعی: با دل من در حال توبیخ هستی، هر لحظه عذرخواهی میکنم، اما تو به خوبی میدانی که با جزئیات ماجرا آشنا هستی.
عذر تقصیرات ما در کار توتوبه از ما دانی ای نعم العفو
هوش مصنوعی: ما در کار تو معذرتخواهی میکنیم و از تو میخواهیم که ما را ببخشی، ای بخشاینده بزرگ.
هرچه از ما پردهٔ خود میدریممیکند خیاط عفو تو رفو
هوش مصنوعی: هرچه ما از رازهای خود پرده برمیداریم و آشکار میکنیم، خیاط مهربانی تو، با بخششهایش، به دوخت و ترمیم آن میپردازد.
دم بدم آلودهٔ عصیان شویمابتلای تو کندمان شست و شو
هوش مصنوعی: هر لحظه ممکن است تحت تاثیر سرپیچی قرار بگیریم، ولی ابتلای تو ما را پاک و تمیز می‌کند.
فیض جان ده در رهش تسلیم شولن تنالوا البر حتی تنفقو
هوش مصنوعی: برای دستیابی به نیکویی و پاداش الهی، باید خود را تسلیم راه او کنی و از آنچه داری، ببخشی.
گفت و گو بسیار شد خامش شویمتا کند دلدار با ما گفتگو
هوش مصنوعی: بسیار حرف زدیم، حالا بهتر است سکوت کنیم تا معشوق خود به گفت و گو با ما بپردازد.