غزل شمارهٔ ۷۹۷
هوش مصنوعی: این شعر احساس عمیق شرمندگی و عجز شاعر را نسبت به احسان و نعمت‌های بی‌پایان خداوند بیان می‌کند. شاعر به خداوند عرض می‌کند که از کثرت احسانات او شرمنده است و نمی‌داند چگونه می‌تواند گناهانش را جبران کند. او به این واقعیت اشاره می‌کند که حتی اگر بخواهد از خود چیزی داشته باشد، همه چیز از خداوند است و خود را هیچ می‌بیند. شاعر همچنین تأکید می‌کند که شکرگزاری از نعمت‌های خداوند نیز خود نیاز به نعمت دیگری دارد و در نهایت، از خداوند می‌خواهد که او را ببخشد و گناهانش را مورد عفو قرار دهد.
ای خدا شرمنده‌ام از کثرت احسان توشرم بر شرمم فزاید چون کنم عصیان تو
هوش مصنوعی: ای خدا، از این همه بخششها و لطفهایی که نثارم کردهای شرمنده‌ام. این شرم و خجالت بر من افزون میشود و نمیدانم چگونه میتوانم در مقابل الطاف تو نافرمانی کنم.
گر ببخشائی گناهان مرا از فضل خودآب گردم از خجالت بر در غفران تو
هوش مصنوعی: اگر بخواهی گناهانم را ببخشی، از بزرگواری خودت شکرگزار میشوم و از خجالت در برابر رحمت تو آب میشوم.
ور حساب من کنی ای وای من ای وای منکی تن و جان من آرد طاقت نیران تو
هوش مصنوعی: اگر بخواهی احساسم را بسنجی، وای بر من! چگونه میتوانم بار سنگین عشق تو را تحمل کنم؟
گاه گویم شاید این ذره نیاید در حسابچون کنم با ذره دارد کار در استان تو
هوش مصنوعی: گاهی فکر میکنم شاید این ذره کوچک اصلاً در محاسبات مهم نیست، اما وقتی به ذره فکر میکنم، میبینم که کارش در قلمرو توست.
هرچه هستم از توام بهر توام ای بی‌نیازمظهر قهر توام یا مظهر غفران تو
هوش مصنوعی: هرچه که هستم و هر ویژگیای که دارم، به خاطر تو و برای توست. ای خداوندی که بینیاز هستی، من در عین حال نمایانگر خشم تو و یا نشانهای از بخشش تو هستم.
هرچه دارم از تو دارم خود چه دارم هیچ هیچنسیتم من جز بدی مستغرق احسان تو
هوش مصنوعی: هر آنچه که دارم، از تو دارم و خودم هیچ ندارم. من هیچ چیز نیستم جز این که در احسان و خوبی تو غرق شدهام.
فیض را حد ثنایت نیست معذورش بدارکیست او یا چیست او تا دم زند در شان تو
هوش مصنوعی: رحمت و برکات بی‌پایان تو هیچ حد و مرزی ندارند. پس او را محترم بشمار، زیرا که نمیتوان فهمید او چه کسی است یا چیست. تا زمانی که بر عظمت و شأن تو سخن بگوید، به او اعتبار بده.
کی توان از عهدهٔ شکر تو بیرون آمدنشکر نعمت نعمتی دیگر بود از خوان تو
هوش مصنوعی: کسی نمیتواند به خوبی شکرگزاری از نعمت‌های تو را انجام دهد، چرا که هر نعمتی که داشته باشیم خود نشاندهندهٔ رحمت و برکت توست.