غزل شمارهٔ ۸۰۰
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد و بیان‌گر شور و حال عاشق است. شاعر خود را یک قطره از دریای عشق معشوق می‌داند و به مستی و سرمستی ناشی از این عشق اشاره میکند. زیبایی و نور معشوق باعث روشنی و شگفتی دل عاشق شده و دهشت و حیرت او را در پی دارد. شاعر از تأثیر لبخند و زلف معشوق بر دلش می‌گوید و تأکید میکند که عشق واقعی، منبع همه خوبی‌ها و فیض‌هاست. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره میکند که هر کس در پی عشق معشوق باشد، بهره‌مند خواهد شد.
هستیم یکقطره از دریای تومستیم یک نشأه از صهبای تو
هوش مصنوعی: ما تنها یک قطره از دریای وجود تو هستیم و در حالتی شاداب و سرمست از خوشیهای تو به سر میبریم.
گر قبولم میکنی درّ یتیمرانیم از خود کف دریای تو
هوش مصنوعی: اگر مرا بپذیری، مروارید یتیمی را که از خود میرویم، در عمق دریای تو قرار دهیم.
حسن تو نور دل بینای منعشق من زیب رخ زیبای تو
هوش مصنوعی: زیبایی تو روشنی بخش دل و چشمان من است، عشق من، چهره زیبا و دلنواز تو.
چشم تو مفتون سر تا پای خودچشم من حیران سر تا پای تو
هوش مصنوعی: چشمهای تو به گونهای من را مجذوب کردهاند که از سر تا پایم تحت تاثیر قرار گرفتهام و چشمهای من نیز به تمام وجود تو خیره شدهاند.
آبروی شمع و مه را ریخت دوشآفتاب روی بزم آرای تو
هوش مصنوعی: دوش، آفتاب زیبایی و جذابیت تو را به دشت انداخت و آبروی شمع و ماه را تحت تاثیر قرار داد.
میفزاید شور بر شور دلمچون تبسم میکند لب‌های تو
هوش مصنوعی: زمانی که لب‌های تو میخندند، بر هیجان و احساس دلم افزوده میشود.
آه من از تاب آن زلف سیاهشور من از لعل شکر خای تو
هوش مصنوعی: درد و اندوه من به خاطر آن زلف مشکی توست و به خاطر لب‌های شیرین و جذابت.
ناله‌ام از بخت مادر زاد خودعشق من از حسن مادرزای تو
هوش مصنوعی: ناله و شکایت من از سرنوشت خودم است، اما عشق من نسبت به زیبایی توست که از بدو تولد تو وجود دارد.
هر که سودا کرد با تو سود برد فیض را سر رفت از سودای تو
هوش مصنوعی: هر کسی که با تو درگیر احساسات و عشق شده، از این ارتباط بهره‌مند شده است، چرا که عشق و لذت واقعی از ارتباط با تو ناشی میشود.