غزل شمارهٔ ۷۹۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عظمت و زیبایی معشوقه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که همه خوبی‌ها از او نشأت می‌گیرد. او به تأثیر عمیق عشقش بر روح و جان اشاره می‌کند و می‌گوید که دل‌ها در برابر زیبایی‌های معشوق به تنگ آمده‌اند. شاعر حس می‌کند که عشقش او را از خود بی‌خود کرده و تمام وجودش را پر از عشق به معشوق کرده است. او می‌خواهد تمام عمرش را در خدمت عشق بگذراند و در نهایت از معشوق درخواست می‌کند که فضای بحث و جدل را خاموش کند و او را در دامان عشقش پذیرا باشد.
ای سر هر سروری در پای توخوبی هر خوبی از بالای تو
هوش مصنوعی: تو بهترینی که بر همه چیز تسلط داری و جمال و زیبایی تو برتر از هر زیبایی دیگری است.
شد خراب چشم مستت ملک جانای جهانی مست از صهبای تو
هوش مصنوعی: چشم بیخبر و افسونگر تو، جان من را به تباهی کشید. ای جهانی که از شراب تو سرمست هستی!
بر سر یکدیگر افتاده است دلخستهٔ مژگان بی پروای تو
هوش مصنوعی: دلهای خسته و ناامید به خاطر چشموهمچشمی برای جذابیتهای تو در حال نزاع و جدال هستند.
هر دو عالم را بیک جو کی خردعاشق شوریدهٔ شیدای تو
هوش مصنوعی: تمامی جهان را به یک دانه جو نمیزنم، زیرا عشق من به تو، دل دیوانه و شیدای من را پر کرده است.
جای هیهای تو کی دارد سرمای دو عالم یک می از هیهای تو
هوش مصنوعی: دوست عزیز، هیچ چیز نمیتواند جای خالی تو را در زندگیام پر کند. وجود تو و احساساتت برای من ارزشمندتر از هر چیزی است. تنها یک جرعه از حضور و احساسات تو، برای من کافیست تا همهچیز را فراموش کنم.
از خودم دارد تهی وز خویش پرپای تا سر عشق سر تا پای تو
هوش مصنوعی: دلم از خودم خالی شده و من به طور کامل در عشق تو غرق شدهام.
همتی تا سر درین سودا نهمای سرم سودایی و سودای تو
هوش مصنوعی: برای رسیدن به هدف و خواستهام، تلاشی بیوقفه میکنم. ای سرم، تو که همیشه در آرزوی او هستی، بیا که میخواهم همه چیز را برای به دست آوردن او انجام دهم.
هر چه فرمائی بجان فرمان برمای من از جان بنده و مولای تو
هوش مصنوعی: هر چه که بگویی، با کمال میل آن را انجام میدهم؛ زیرا من جانم را در اختیار تو قرار دادهام، ای مولای من.
فیض را خاموش کن زین گفتگوظرف را کو وسعت دریای تو
هوش مصنوعی: فیض را از این گفتگو دور کن و ظرف وجودت را آماده کن تا بتوانی وسعت دریای وجود خود را تجربه کنی.