غزل شمارهٔ ۸۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دنبال عشق و خوشیهای جاودان است و از دلبر میخواهد که او را به این نشانی راهنمایی کند. او بیان میکند که برای رسیدن به عشق و مستی، باید از خودخواهی و حجابهای وجودی بگذرد. شاعر به میخانه عشق میرود و از ساقی میخواهد که نوشیدنی رایگان به او بدهد و برای رسیدن به توانایی و قدرت، دعا میکند. او همچنین خواستهاش این است که روحش با معشوقی زیبا پیوند بخورد و از محبوب خود نوشیدنی بگیرد. ساقی به او اشاره میکند که اگر میخواهد از رنجهای دنیا رهایی یابد، باید از تعلقات و خواستههای دنیوی دست بکشد و به حقیقت و عشق ابدی روی آورد.
بدل گفتم سوی دلبر نشان دهنشانی سوی عیش جاودان ده
هوش مصنوعی: به محبوب بگو که نشانی از خود را نشان دهد تا به سوی خوشی و لذت پایدار بروم.
نشان گفتا سوی او عشق و مستی استحجاب خود خودی ترک همان ده
هوش مصنوعی: نشان عشق و شور و حال به سوی اوست، پس برای دست یافتن به او، باید از خودخواهی و دنیای خود دوری کنی.
شدم نا بر در میخانه عشقکه مسکینم مرا می رایگان ده
هوش مصنوعی: به در میخانه عشق رسیدم و با حالتی ناتوان از معشوق درخواست میکنم که مرا برای نوشیدن عشق، بدون هیچ هزینهای قبول کند.
نخستم کن توانائی کشیدنتوانا چون شدم تا میتوان ده
هوش مصنوعی: نخست توانایی خود را افزایش بده، تا وقتی که قادری به انجام کارها، از تمام توان خود بهرهبرداری کنی.
روانم جفت کن با دختر زربطاق ابروی پیر مغان ده
هوش مصنوعی: زندگیام را با دختر زیبای مغان پیوند بزن و به من آرامش بده.
بچشمم مست ساقی کرد اشارتکه یکساغر بدین بی خان و مان ده
هوش مصنوعی: در چشمم، ساقی به طور ناز و دلربا اشاره کرد که یک جام از شراب را به من بدهد تا در این بی سر و سامان زندگی بنوشم.
گرفتم ساغری از وی کشیدمبگفتم یا رب از خویشم امان ده
هوش مصنوعی: من از او جامی گرفتم و نوشیدم و گفتم: ای پروردگار، از خودم به من پناه ده.
بگفتا گر امان خواهی چو مردانطلاق این جهان و آنجهان ده
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از مشکلات و سختیها رهایی یابی، همانند مردان، باید به جدایی از این دنیا و آن دنیا اقدام کنی.
چوفیض از هر دو عالم رو بگردانبحق رو آر و ترک این و آن ده
هوش مصنوعی: از هر دو جهان، به فیض و نعمت توجه کن و به حق و حقیقت رو کن و از امیال و خواستههای این و آن دست بردار.