رباعی شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: شعر به بیان این نکته می‌پردازد که انسان باید بیشتر از مسایل مادی و زندگی روزمره خود فکر کند. اگر امروز به حقیقت و ارزش‌های واقعی توجه نکند، در روز قیامت نیز نمی‌تواند به خوبی از خود دفاع کند و چیزی نصیبش نخواهد شد. در واقع، یادآوری می‌کند که فراتر از نیازهای ابتدایی مثل آب و نان، باید به معانی عمیق‌تر زندگی و آخرت توجه داشته باشیم.
تا چند ز آب و نان سخن خواهی گفتخواهی خوردن بروز و شب خواهی خفت
هوش مصنوعی: چقدر میخواهی درباره زندگی و معیشت صحبت کنی؟ اگر میخواهی زندگی کنی، باید به کار و تلاش پرداخت و در شب و روز به دنبال نیازهای خود باشی.
امروز تو را ز تو اگر حق نخریددر روز جزا نخواهی ارزید بمفت
هوش مصنوعی: امروز اگر نتوانی حق خود را از دیگران بگیری، در روز قیامت هم ارزشی نخواهی داشت و بیقیمت خواهی بود.