رباعی شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از لذتهای دنیا خسته و سرد شده و به فکر مرگ و روز پایان زندگی افتاده است. او مدتی به شادی و زیباییهای دنیا مشغول بود، اما نهایتاً به حقیقت مرگ رسیده و احساس پژمردگی و درد کرده است.
از لذت عیش اینجهان سرد شدمدر آرزوی اجل همه درد شدم
هوش مصنوعی: از لذتهای این دنیا سیر شدم و به آرزوی مرگ، تمام دردها را بر دوش کشیدم.
چندی چو زنان برنگ و بو بودم شادآخر بیقین آخرت مرد شدم
هوش مصنوعی: مدتی به زیبایی و خوشبویی مانند زنان زندگی کردم و خوشحال بودم، اما در نهایت با اطمینان میگویم که در آخر به مرگ رسیدم.