رباعی شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از احساس دلتنگی و ناراحتی خود صحبت میکند. او به دنبال صفات خوب و زیبا در دیگران بوده، اما در نهایت تنها به نامهای زیبا و بیمعنا برخورد کرده که باعث احساس شرمندگی و ننگ برای او شده است.
از صحبت خلق سخت دلتنگ شدموز دمها چون آینه در زنگ شدم
هوش مصنوعی: از صحبت و گفتوگوهای مردم به شدت افسرده و ناراحت شدم و مانند آینهای که تحت تأثیر زنگ و کثیفی قرار گرفته، دچار تردید و بیحالی شدم.
بس نام نکوی بی مسمی دیدماز نام نکوی خویش در ننگ شدم
هوش مصنوعی: من نامهای زیبا و پسندیده زیادی را دیدم که بدون معنا بودند و از اینکه نام نیک خودم در میان آنها به ننگ تبدیل شده است، شرمنده شدم.