رباعی شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از تلاش‌ها و کوشش‌های خود صحبت می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که هرچه انجام داده، به نوعی تلاش و زحمت بوده است. او با نگاهی به جان و روح خود پی می‌برد که باید از قید و بندهای جسم رها شود و در نهایت، به یک درک عمیق از وجود خود می‌رسد. به عبارت دیگر، او به فهمی از خود و زندگی دست می‌یابد که فراتر از ظاهر و جسم است.
دیدم دیدم که هرچه کردم کردمدیدم دیدم که هرچه کشتم چیدم
هوش مصنوعی: متوجه شدم که هر کاری که انجام دادم، نتیجهاش همان چیزی بود که تجربه کردم. هر چیزی که برداشت کردم، به نوعی از آنچه پرورانده بودم نشأت گرفته است.
از چهره جان غبار تن چون رفتمدیدم دیدم که پای تا سر دیدم
هوش مصنوعی: زمانی که از ظواهر دنیوی و مادّی رها شدم و به دنیای درونی خودم نگاهی انداختم، متوجه شدم که تمامی وجودم را از ابتدا تا انتها به گونهای دیگر میبینم.