رباعی شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تفکر درباره هویت و مقصد خود میپردازد. او در حال حیرت است که از کجا آمده و هدفش از زندگی چیست. او نمیداند که به کجا میخواهد برود و نه به بهشت فکر میکند و نه به جهنم، بلکه در جستجوی معنای زندگی خودش است.
حیران خودم که از کجا میآیماز بهر چه آمدم چرا میآیم
هوش مصنوعی: مشغول فکر کردن به این هستم که من از کجا شروع کردهام، برای چه هدفی آمدهام و چرا در این مسیر قدم برمیدارم.
خواهم بکجا رفت چه از مردودینی دوزخ و نی بهشت را میآیم
هوش مصنوعی: نمیدانم به کجا بروم، چرا که نه به جهنم میروم و نه به بهشت. من فقط در قید و بند آنها نیستم.