رباعی شمارهٔ ۵۲
هوش مصنوعی: شاعر دلتنگی خود را بیان میکند و از نبودن یک همدم و دوست همدل شکایت دارد. او میگوید که در این عالم مادی، چطور میتواند پرواز کند و به عالم های دیگر برود، در حالی که کسی را برای گوشدادن به رازهایش ندارد.
نی اهل دلی که بشنوم زو رازینی هم نفسی که باشدم دمسازی
هوش مصنوعی: من آدمی نیستم که از دیگران رازی بشنوم، و همچنین هم نفسی ندارم که با او ارتباط نزدیک و صمیمی داشته باشم.
کی باشد و کی که با پر و بال فنادر عالم لامکان کنم پروازی
هوش مصنوعی: چه کسی میتواند با بالهای زوال، در جهانی بیمرز پروازی داشته باشد؟