شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: این ابیات شعری به حالی روحانی و شادمانی اشاره دارد که مژده‌ای از سوی خدا به مومنان و دوستان داده شده است. شاعر از آمدن پیامی خوش برای لقا و وصال با محبت الهی خبر می‌دهد. همچنین به عطر بهشت و نسیم خوشی که از درگاه الهی می‌وزد، اشاره می‌کند. شاعر از دوستان دعوت می‌کند که حضوری عمیق و سریع را تجربه کنند و به شوق وصل و مرهم زخم‌های دل‌ها بشتابند. با بیان این نکات، شعری از امید، شادی و نزدیک شدن به رحمت الهی را ترسیم می‌کند.
مژده وصل آن رفیع جنابآمد از نزد حق به نص کتاب
هوش مصنوعی: خبر خوش به ما رسید که یکی از بزرگان و عزیزان از جانب خداوند به واسطه کتاب آسمانی آمده است.
می‌وزد از درش نسیم بهشتبوی رحمان از این نفس دریاب
هوش مصنوعی: نسیمی دلانگیز از در این مکان می‌وزد که بوی رحمت الهی را به همراه دارد؛ از این نفس خوشایند بهرهمند شو.
اینک اینک رسید وقت لقاالسرور، السرور، یا احباب
هوش مصنوعی: اکنون زمان دیدار خوشحالی و شادی فرا رسیده است، ای دوستان.
هاتف غیبم این پیام آوردکابشروا بالقدوم یا اصحاب
هوش مصنوعی: ناگهانی صدای غیبی به من خبر داد که ای بشرها، به خاطر آمدنتان خوشحال باشید! ای دوستان، با شادابی و خوشحالی در اینجا حضور یابید.
قد دنا محضری بحضرتکمهین برون آمدیم از جلباب
هوش مصنوعی: ما به نزد شما نزدیک شدهایم و از دامن و پوشش خود بیرون آمدهایم.
وقت آن شد که وصل ما گرددمرهم زخم سینههای کباب
هوش مصنوعی: زمان آن فرارسیده که ارتباط ما برقرار شود و درمانی برای زخم‌های سینههای سوخته پیدا کنیم.
العجل، العجل، بلاء مهلالحضور، الحضور، هان بشتاب
هوش مصنوعی: عجله کن، عجله کن، مصیبت بهسرعت نزدیک میشود، بیقید و شرط حاضر شو، پس بیا و شتاب کن.
بسته شد باب فیض بر رخ فیضافتتح یا مفتّح الابواب
هوش مصنوعی: درهای رحمت به روی نعمتها بسته شده است، اما درِ جدیدی به روی خیر و برکت گشوده شده است.