شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره علم و معرفت خاندان پیامبر اسلام (علیه السلام) صحبت می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که هر کسی که به علم آل نبی پی ببرد، به حقیقت و واقعیت‌ها دست می‌یابد. همچنین به اهمیت شناخت مقام و جایگاه اهل بیت و محبت به آن‌ها اشاره می‌کند. شاعر از نفرت خود نسبت به نفاق و رفتار برخی صحابه ابراز تاسف می‌کند و در نهایت به مقام والای ولی خدا، یعنی علی (علیه السلام)، اشاره کرده و خود را در مقام خدمت به او می‌داند. شعر بیانگر عشق و ارادت به اهل بیت و تأکید بر اهمیت علم و معرفت است.
به علم آل نبی هر کسی که ره دانستدرِ دگر زدن اندیشه تبه دانست
هوش مصنوعی: هر کس که به علم و دانش اهل بیت پیامبر آشنا شده و راه درست را یافته، دیگر نیازی به تلاش برای پیدا کردن دربهای دیگر ندارد و ناپسند می‌داند که به دنبال راههای بیفایده باشد.
بر آستانه ایشان هر آن که راهی یافتبه روی ارض ملک را قرارگه دانست
هوش مصنوعی: هر کس که به درگاه آن‌ها راهی پیدا کند، به یقین می‌داند که این مکان، سرزمین آرامش و سلطنت است.
درِ مدینه علم رسول هر که شناختبه گنجهای حقایق تمام ره دانست
هوش مصنوعی: هر کسی که درک کند درِ شهر علم پیامبر را، به تمامی حقایق و گنجینههای آن دسترسی پیدا می‌کند.
نیافت افسر حُبّ علی مگر آن کسکه سرفرازی عالم در این کلَه دانست
هوش مصنوعی: هیچ کس جز آن کسی که دانسته است که سرافرازی و بزرگی عالم در محبت علی نهفته است، به مقام و ویژگی رهبری دست نخواهد یافت.
ورای دوستی خاندان ز ما مطلبکه شیخ مذهب ما غیر از این، گنه دانست
هوش مصنوعی: بیش از دوستی با خانوادهام، موضوع دیگری وجود دارد که شیخ مذهب ما این را گناه می‌داند.
دلم ز اهل نفاق و صحابه شد بیزارچرا که شیوه این قوم دل سیه دانست
هوش مصنوعی: دل من از افرادی که دو رو و نفاق دارند و از اصحاب نفاق دور شده است، زیرا این گروه به طرز فکر و رفتار خود، دل سیاهی دارند.
تو پادشاه زمانی و من گدای درتخوش آن گدا که درِ چون تو پادشه دانست
هوش مصنوعی: تو فرمانروای زمانهای و من درگاهنشین تو هستم. خوشا به حال گدای کسی که می‌داند در چنین پادشاهی باید درآید.