شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: شعر درباره امید و آرزوی قرب و نزدیک شدن به مقام امام (ع) است. شاعر بر این باور است که اگر امام به آنها نظر کند و در زندگی‌شان حضور یابد، نعمت‌ها و شادمانی‌های فراوانی به آنها خواهد رسید. او به زیبایی‌های معرفت و معنویت اشاره می‌کند و از لحظه‌ای می‌نویسد که امام به آنها نظر افکند و زندگی‌شان را دگرگون کند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که باید امیدوار بودند و در سرمایه‌گذاری بر این عشق و انتظار، هرگز ناامید نشوند.
همای اوج سعادت به دام ما افتدامام را گذر ار بر مقام ما افتد
هوش مصنوعی: اگر خوشبختی بزرگ به دام ما بیفتد، چه خوب که امام هم از مقام ما عبور کند.
حبابوار براندازم از نشاط کلاهمیئی ز معرفتش گر به جام ما افتد
هوش مصنوعی: اگر خوشحالی و شادابی را مانند حباب در نظر بگیریم، میتوانم آن را به راحتی کنار بگذارم. اما اگر بفهمم که او از درک و معرفت خاصی برخوردار است و به جام ما بیفتد، این موضوع برایم ارزشمند خواهد بود.
ز سلسبیل معارف که نوشد او یا ربکه قطرهای ز زلالش به کام ما افتد
هوش مصنوعی: از چشمههای معارف و دانش، خدایا کسی بنوشد یا اینکه تنها یک قطره از زلال آن به کام ما برسد.
به بارگاه رفیعش که مهر و مه نرسدکی اتفاق مجال سلام ما افتد
هوش مصنوعی: در مکان بلند و محترمش که خورشید و ماه هم نمیتوانند به او نزدیک شوند، کی فرصت سلام دادن به او نصیب ما خواهد شد؟
کند ز مغرب غیب آفتاب او چو طلوعبود که پرتو نورش به بام ما افتد
هوش مصنوعی: زمانی که آفتاب حقیقت از سمت غیب و بینهایت برمیخیزد، نخستین پرتوهای نورش بر روی بام ما میافتد.
خوش آن دمی که خبر آید از قدوم امامنسیم گلشن جان در مشام ما افتد
هوش مصنوعی: لحظه‌ای که خبر از آمدن امام به بركت و زیبایی‌های زندگی ما بیفتد، بسیار خوشایند است و مانند عطر گلشن به روح و جان ما جان میبخشد.
چو آفتاب شود نوربخش ذره مابه ما اگر نظری از امام ما افتد
هوش مصنوعی: زمانی که خورشید روشناییبخش و پرانرژی باشد، اگر نگاهی از سوی امام به ما بیفتد، این نور و انرژی به ما نیز میرسد.
به ناامیدی از این در مرو بزن فالیبود که قرعه دولت به نام ما افتد
هوش مصنوعی: از ناامیدی دوری کن و به مسیرت ادامه بده، چرا که ممکن است شانس و خوشبختی به نام ما رقم بخورد.
چه عیشها که کنیم و چه شکرها ای فیضدمی که او گذرش بر مقام ما افتد
هوش مصنوعی: چه لذتهایی که به دست خواهیم آورد و چه نعمتهایی که شکرش را خواهیم گفت، ای فیضی که پس از گذر او بر جایگاه ما خواهد رسید.