شمارهٔ ۴۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره longing یا آرزو برای بازگشت حضرت مهدی (عج) و امیدواری به آمدن اوست. شاعر در اشعار خود به عواطف و احساسات عمیق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر روزی این نایب رحمان (مهدی) از در بازگردد، می‌تواند زندگی جدیدی را آغاز کند. او از خداوند درخواست می‌کند که اجلش را به تأخیر بیندازد تا بتواند شاهد ظهور مهدی باشد. شاعر همچنین برای قربانی کردن جانش در راه او ابراز آمادگی می‌کند و از عشق و احترامش به مهدی سخن می‌گوید. در نهایت، او همه تلاش‌هایش را برای یافتن مهدی بیان می‌کند و امید دارد که شاید صدای ناله‌اش به گوش او برسد و مهدی دوباره بازگردد.
اگر آن نائب رحمان ز درم باز آیدعمر بگذشته به پیرانه سرم باز آید
هوش مصنوعی: اگر آن نماینده الهی از در وارد شود، عمر سپری شدهام به دوران پیری برمیگردد.
دارم امید خدایا که کنی تأخیریدر اجل تا به سرم تاج سرم باز آید
هوش مصنوعی: دارم از تو امید، خداوندا که فرصت بیشتری بدهی تا دوباره زیبایی و شکوه تاج سرم را ببینم.
گر نثار قدم مهدی هادی نکنمجوهر جان به چه کار دگرم باز آید
هوش مصنوعی: اگر برای قدمهای امام مهدی فدای نشوم، جوهر جانم چه فایدهای دیگر خواهد داشت تا دوباره به من بازگردد؟
آن که فرق سر من خاک کف پایش بادپادشاهی بکنم گر به سرم باز آید
هوش مصنوعی: من با کمال افتخار و احترام، هر کاری را برای کسی که در عین عظمت و بزرگیاش، تواضعش را حفظ کرده و خاک پای دیگران است، انجام میدهم. حتی اگر به من ظلم هم شود، باز هم به خاطر این بزرگی، آمادهام تا خدمت کنم.
کوس نو دولتی از بام سعادت بزنمگر ببینم که شه دین ز درم باز آید
هوش مصنوعی: اگر ببینم که پیشوای دین از در خانهام خارج شود، با شادی و سرور بزرگی به صدا درمیآورم و جشن میگیرم.
میروم در طلبش کوی به کو دشت به دشتشخصم ار باز نیاید خبرم باز آید
هوش مصنوعی: به دنبال او میروم، از کوچهای به کوچهای دیگر و از دشت به دشت. اگر خبری از من نشود، حداقل خبرش به من خواهد رسید.
فیض نومید مشو در غم هجران و منالشاید ار بشنود آه سحرم باز آید
هوش مصنوعی: در ناامیدی از فیض و نعمت، غم جدایی را فراموش نکن، ممکن است اگر صدای آه و نالهات را بشنود، دوباره به سراغت بیاید.