شمارهٔ ۸۹
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و اشتیاق به ملاقات با امام مهدی (عج) پرداخته است. شاعر در آن احساس خوشبختی و شکرگزاری خود را نسبت به فرصتی که ممکن است برای دیدار آن حضرت به دست آورد، بیان می‌کند. او در انتظار لحظه‌ای است که امام به او پاسخ دهد یا خود به گفتگو بپردازد. همچنین، شاعر به سختی‌ها و مشقات راه عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که در این مسیر، باید هرچند در نبود وصال، با شوق و شعف بسوزد و بسازد. این متن در کل ابراز امیدواری به وصال و عشق به امام مهدی و مشکلاتی که در این مسیر وجود دارد، است.
شود به طلعت مهدی چو دیدگانم بازچه شکر گویمت ای کارساز بندهنواز
هوش مصنوعی: وقتی که چهره مهدی را ببینم، چه شکر و سپاسی از تو ای پروردگار و یاریدهندهام به جا آورم.
مرا که گفتن حرفش به جوش میآردعجب نباشد اگر از لقا کنم پرواز
هوش مصنوعی: اینکه کسی صحبتهایش باعث برانگیخته شدن احساسات من شود، چیز عجیبی نیست اگر به خاطر ملاقاتش به اوج شادی برسم.
خوش آن زمان که اگر پرسمش جواب دهدوگر خموش شوم او کند سخن آغاز
هوش مصنوعی: خوشا زمانی که اگر من از او چیزی بپرسم، پاسخ بدهد و اگر من سکوت کنم، او خود شروع به صحبت کند.
خوش آن زمان که مرا گوید ای فلان چونیکند مشافهه به من حدیث گوید باز
هوش مصنوعی: خوشحالم وقتی که کسی به من می‌گوید حال و احوالم چطور است و در ملاقاتی با من از حال و روز خودش سخن می‌گوید.
روندگان طریقت ره بلا سپرندکه مرد عشق نیندیشد از نشیب و فراز
هوش مصنوعی: آنهایی که در مسیر معنوی قدم میزنند، با مشکلات و چالشها روبرو میشوند، اما کسی که عاشق واقعی است، به سختی‌ها و فراز و نشیبهای زندگی فکر نمیکند.
غم امام نهان به ز مردم ناجنسکه نیست سینه ارباب کینه محرم راز
هوش مصنوعی: غم و اندوه امام به دلیل افرادی ناپاک و بینظیر نیست، بلکه از این بابت است که سینه و دل اربابان کینهتوز، جایگاهی برای درک و فهم رازها ندارند.
وصال او چو میسر نمیشود ای فیضدر آتش شعف و شوق او بسوز و بساز
هوش مصنوعی: وقتی که رسیدن به او ممکن نمیشود، ای فیض، در آتش شوق و اشتیاق به او بسوز و زندگیات را با این احساس ادامه بده.