شمارهٔ ۱۰۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره جستجو برای یافتن راه حق و پیروی از امام و هدایت اوست. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در دنیای پر از مشکلات دینی، تنها امام می‌تواند کلید گره‌گشایی باشد. او از فقدان راهنمایی مناسب شکایت می‌کند و می‌گوید که تلاش‌های بشری برای فهم خداوند و حقیقت، ناکافی است. در پایان، شاعر ابراز تأسف می‌کند که عمرش را در جستجوی سعادت و خدمت به امام سپری کرده و هنوز موفق به یافتن آن نشده است.
سلوک راه حق و خدمت امام شفیقگرت مدام میسر شود زهی توفیق
هوش مصنوعی: اگر همواره در مسیر حق قدم برداری و در خدمت امام مهربان باشی، به راستی که این بسیار نیکو و توفیق بزرگی است.
جهان و کار جهان جمله هیچ در هیچ استکه نیست راهنمائی به حق جدیر و حقیق
هوش مصنوعی: دنیا و همه کارهایش به یکدیگر هیچ معنا و مفهومی ندارند، زیرا در این میان هیچ راهنمایی برای وصول به حقیقت و واقعیت وجود ندارد.
بسی مسائل دینیه خورده است گرهمگر امام گشاید به ناوک تحقیق
هوش مصنوعی: بسیاری از مسائل دینی پیچیده و دشوار شدهاند و تنها امام است که می‌تواند آنها را با پژوهش و تحقیق صحیح حل کند.
کجاست راهنمائی به سوی منزل اوکه ما به خویش نبردیم ره به هیچ طریق
هوش مصنوعی: کجاست کسی که ما را به سوی خانهاش راهنمایی کند، زیرا ما هیچ راهی به تنهایی پیدا نکردیم.
خفای او ز نظرهای غیبتش در چاهبه غور آن نرسد صد هزار فکر عمیق
هوش مصنوعی: رازهای او به قدری عمیق و پنهان است که هیچکس با وجود تلاش‌های بسیار نمیتواند به عمق آن پی ببرد. حتی اگر هزاران فکر و تأمل عمیق هم داشته باشیم، باز هم نمیتوانیم به درک کاملی از او برسیم.
برون خراما اماما و راه حق بنمایکه در کمینگه دینند قاطعان طریق
هوش مصنوعی: ای امام، با سر و صلابت خارج شو و راه درست را نشان بده، چون عدهای در کمیناند تا دین را قطع کنند.
دریغ و درد که بگذشت عمر فیض و نیافتسعادت شرف خدمتش به هیچ طریق
هوش مصنوعی: متأسفانه، عمر من به سرعت سپری شد و نتوانستم به هیچ شیوهای به سعادت و شرف خدمت به او دست پیدا کنم.