شمارهٔ ۱۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و ارادت خود نسبت به یک شخصیت بزرگ و مقدس اشاره می‌کند. او در بیت‌های مختلف به آرزوی پیروزی در مبارزه با ظلم و ستم می‌پردازد و بر لزوم اتحاد و هم‌پیمانی دوستان تأکید می‌کند. شاعر خواهان برپایی یک جامعه‌ی عادلانه است که در آن سنگر دشمنان را ویران کنند و خود به مقام والای محبت و بندگی دست یابند. او در نهایت از خاک‌سپاری خود در کنار آن شخصیت و آرزوی نزدیکی به منبع معرفت و رحمت سخن می‌گوید.
اماما پای نه تا آنکه در پایت سراندازیمنثارِ خاکِ راهت را دل و جان و زر اندازیم
هوش مصنوعی: ای امام، ما تا زمانی که در پای تو سر بگذاریم، نثار خاکِ راهت میکنیم و دل و جان و ثروتمان را به پای تو میریزیم.
جهانِ تیرهٔ پُرظلم را از هم بیفشانیمفَلک را سقف بشکافیم و طرح دیگر اندازیم
هوش مصنوعی: دنیا را که پر از ظلم و تاریکی است، از هم میپاشیم و برای آسمان سقف را میشکنیم تا طرحی نو بیافرینیم.
یکی از عقل میلافد، یکی طامات میبافدبیا کین داوریها را به پیش داور اندازیم
هوش مصنوعی: یکی در عقل و خرد خود به جدال می‌پردازد و دیگری در وهم و خیال خود به بافتن سخنان بیمحتوا مشغول است. بیایید این اختلافات را به داور واقعی بسپاریم.
اگر دشمن بر آن باشد که خون دوستان ریزدبه سیف اللّه دست آریم و بنیادش براندازیم
هوش مصنوعی: اگر دشمن بخواهد به دوستان آسیب بزند، ما باید با قدرت و عزم راسخ به مقابله با او برویم و او را از بین ببریم.
خوش آن روزی که بینیمت نشسته جای پیغمبربه دور مجلست گردیم و از دشمن سر اندازیم
هوش مصنوعی: روز خوشی خواهد بود که تو را ببینیم نشسته در جایگاه پیامبر و ما دور تو جمع شویم و از دشمنان دوری کنیم.
صبا خاک وجود ما بدان عالیجناب اندازبوَد کان شاهِ خوبان را نظر بر منظر اندازیم
هوش مصنوعی: بادی نرم و ملایم، گرد و غبار وجود ما را به آن شخص بزرگوار برساند، زیرا میخواهیم که آن پادشاه زیبا رویی که در میان خوبان است، نگاهی به چهره ما بیفکند.
به خاک درگهش روی نیاز آریم همچون فیضاز آنجا خویش را شاید به حوض کوثر اندازیم
هوش مصنوعی: ما با دل و نیاز به پیشگاه او میرویم، مانند کسی که از فیض و برکت او بهرهمند میشود. امیدواریم که از آنجا به ارزش و معرفت بالایی دست یابیم و در نهایت، به سرچشمهای پاک و خجسته رسید.