شمارهٔ ۱۳۹
هوش مصنوعی: این شعر به شعور و محبت نسبت به امام و نور الهی اشاره دارد و از ارادت و محبوبیت آن حضرت سخن می‌گوید. شاعر تأکید می‌کند که اگر کسی قابلیت درک و دیدن آن نور را ندارد، نباید در جستجوی وصال باشد، چرا که بدون بصیرت، دست یافتن به آن ممکن نیست. او به اهمیت تلاش برای نزدیک شدن به امام و نداشتن غم اشاره می‌کند، زیرا هیچ کس به کسی که عیوبش را دارد ارزش نمی‌دهد. همچنین، از عشق و ارادت خود به امام و تاثیری که در زندگی‌اش داشته صحبت می‌کند، و از حالتی از حیرت و عجز در مواجهه با فراق او می‌گوید. در نهایت، به انتقال پیامی به حضرت مهدی اشاره دارد که نشان دهنده درد و غم فراق است.
طفیل نور امامند آدمی و پریارادتی بنما تا سعادتی ببری
هوش مصنوعی: آدمها و فرشتگان از نور امام الهام میگیرند. اگر ارادت و محبت خود را نشان دهی، خوشبختی نصیبت میشود.
چو مستعد نظر نیستی وصال مجویکه جام جم نکند سود وقت بیبصری
هوش مصنوعی: اگر آماده دیدار نیستی، به دنبال وصال نرو، زیرا که جام جم به کسی که بصیرت ندارد، فایدهای نخواهد داشت.
بکوش خواجه و خالی مباش از غم اوکه بنده را نخرد کس به عیب پرهنری
هوش مصنوعی: سعی کن همیشه از غم و اندوه دوری کنی و دلگرم باش، چرا که هیچکس بندهای را به خاطر نواقص و کاستیهایش نمیخرد.
بیا و جنت طوبی بخر به مهر امامدر این معامله غافل مشو که حیف خوری
هوش مصنوعی: بیایید با محبت امام، به خرید باغی زیبا و بهشتی بپردازیم. در این معامله غافل نباشید که ممکن است از دست برود و ضرر کنید.
مرا در این ظلمات آنچه رهنمائی کردنیاز نیم شبی بود و گریه سحری
هوش مصنوعی: در این شبهای تاریک، تنها چیزی که مرا هدایت کرد، نیازی بود که در نیمه شب حس کردم و اشکی که در سحر ریختم.
ز هجر وصل تو در حیرتم چه کار کنمنه در برابر چشمی که غائب از نظری
هوش مصنوعی: در جدایی از تو در تردید و سردرگمی هستم، نمیدانم چه باید بکنم، چون نمیتوانم در برابر چشمی که از دیدن غایب است، قرار بگیرم.
ز من به حضرت مهدی که میبرد پیغامکه در فراق تو آموخت فیض نوحهگری
هوش مصنوعی: من پیامی برای حضرت مهدی میفرستم که در غم نبودنت، هنر نوحهخوانی را آموختهام.