شمارهٔ ۱۴۰
هوش مصنوعی: این شعر از شوقی و احساس دلتنگی او برای امام زمان (عج) صحبت می‌کند. شاعر بیان می‌کند که به خاطر نبود امام زمان به شدت رنج می‌برد و نمی‌تواند زمانه را بدون ایشان تحمل کند. او به زیبایی طبیعت اشاره می‌کند و می‌گوید که پاکی و زیبایی در دامن امام زمان جاری است. همچنین، او به این موضوع اشاره می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند به درستی وصف امام زمان را بیان کند و حتی اگر دور از او باشد، همواره در دلش احساس عذاب و شکرگزاری دارد. شاعر به تغییرات منفی در دین و فقه اشاره می‌کند و به امید بهره‌مندی از فیض امام زمان و سیر به سوی حقایق دینی تأکید می‌کند.
کتبت قصّة شوقی و مدمعی باکیبیا که بی‌تو به جان آمدم ز غمناکی
هوش مصنوعی: داستان عشق تو را نوشتم و اشکهایم را نشان دادم، بیا که بدون تو زندگیام از شدت اندوه به تنگ آمده است.
زمانه را نتوان دید بی‌امام زمانفکیف حالک یا دهر! ایّ مولاکی
هوش مصنوعی: زمانه را نمیتوان بدون وجود امام زمان شناخت؛ بنابراین، حال تو چگونه است ای زمان! ای مولای من!
ز خاک پای تو داد آبروی لاله و گلچو کلک صنع رقم زد به آبی و خاکی
هوش مصنوعی: از خاک پای تو، لاله و گل آبرو پیدا کردند. چون هنرمند با رنگهای آبی و خاکی، زیبایی و شکوه را به تصویر کشیده است.
که را رسد که کند عیب دامن پاکتکه همچو قطره که بر برگ گل چکد پاکی
هوش مصنوعی: کیست که بتواند عیبی به دامن پاک تو بزند، در حالی که تو مانند قطرهای هستی که بر برگ گل میچکد و از پاکی سرشار است؟
کسی چگونه ز وصف تو دم تواند زدکه سرّ صنع خدایی ورای ادراکی
هوش مصنوعی: هیچکس نمی‌تواند به درستی از ویژگیهای تو صحبت کند، زیرا خالق تو، پروردگار، بزرگتر از آن است که قابل درک باشد.
همیشه در نظری گرچه دوری از بر ماز وصل هجر تو هم شاکریم و هم شاکی
هوش مصنوعی: ما همیشه در نظر همدیگر هستیم، حتی اگر از هم دور باشیم. از اینکه به عشق تو نرسیدیم هم راضی هستیم و هم ناراضی.
رسوم شرع به تدریج از میان برداشتفقیه جاهل و کاهل ز جهل بیباکی
هوش مصنوعی: فقیه نادان و تنبل، به تدریج اصول دینی را از بین می‌برد و به دلیل نادانیاش بدون ترس عمل می‌کند.
که زاد رهروان چستی است و چالاکی
هوش مصنوعی: به اندازهای که بتوانیم، از فیض و نیکی سخن میگوییم، زیرا این کلام به افزایش توان و سرعت مسیر پیشرفت مسافران زندگی کمک می‌کند.