بخش ۱۵

هوش مصنوعی: بهرام به بزرگان و مهتران می‌گوید که همه چیز را به درستی بیان کرده‌اند و او پدر خود را نکوهش می‌کند. او اعتراف می‌کند که در زیر سلطه پدرش احساس زندانی بودن می‌کند و از یزدان خواسته که او را از این وضعیت رهانیده و به درستی هدایت کند. بهرام بر این باور است که شاه باید دادگزار باشد و برای زیر دستانش خیر و صلاح را خواستار است. او نسبت به بیدادگری و ناپاکی شاهان پیشین انتقاد کرده و خود را از نسل نیکان می‌داند. بهرام پیشنهاد می‌دهد که تاج شاهی را به کسی بسپارند که دادگرا و پارسا باشد و در پایان تاکید می‌کند که این انتخاب باید به دور از کژی و ناپختگی انجام شود. بعد از گفتن این سخنان، او به خیمه‌اش می‌رود و همه از سخنان او متاثر می‌شوند. بزرگان و موبدان در پاسخ به او می‌گویند که این سخنان از فره ایزدی و خرد سرچشمه می‌گیرد و به توافق می‌رسند که شاهی باید برگزیده شود که شایسته و دادگر باشد.