غزل شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و اشتیاق خود برای دیدار محبوب می‌پردازد. او می‌گوید که حتی اگر نتواند خود را شایسته دیدار او بداند، همچنان تشنه بوی گلزار وی است. دل او با غم و درد فراوان نوازش می‌شود اما این درد او را از نزدیکی به محبوب دور نمی‌کند. شاعر اشاره می‌کند که با وجود همه مشکلات و رنج‌هایی که در اثر دوری از محبوب به او رسیده، باز هم از عشق و وابستگی خود دست نمی‌کشد. او خود را در برابر زیبایی محبوب کاهش می‌دهد و اعتراف می‌کند که عشق او به محبوب از هر ناملایمتی فراتر است. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که رابطه‌ای عمیق و پیچیده در این عشق وجود دارد که حتی در بدترین شرایط نیز نمی‌تواند دچار نقصان شود.
من کیستم تا باشدم، سودای دیدار شما؟اینم نه بس کاید به من، بویی ز گلزار شما
هوش مصنوعی: من چه کسی هستم که بخواهم آرزوی دیدار شما را داشته باشم؟ فقط همین کافی است که بویی از گلستان شما به من برسد.
چشمم که هر دم می‌کند، غسلی به خوناب جگربا این طهارت نیستم، زیبای دیدار شما
هوش مصنوعی: چشمانم هر لحظه با درد و اندوهی مانند غسل خون دل آغشته می‌شود، اما با این حال من به طهارت و پاکی دست نیافتهام، زیرا زیبایی دیدار شما برایم همه چیز است.
سیم سیاه‌قلب اگر، هرگز نپالودی مژهکی نقد اشک ما روان، گشتی به بازار شما؟
هوش مصنوعی: اگر عشق تو را نمیپذیرفتم و از تو دور میشدم، هیچگاه نمیتوانستی اشکهای من را به ارزش ببینی؛ اما تو همچنان به دنیای خودت ادامه دادی و در بازار دلها گشت و گزار کردی.
ای هر سرِ موی تو را، سرمایه هستی بهابا آن که من خود نیستم، هستم خریدار شما
هوش مصنوعی: هر کدام از موهای تو برای من ارزش و سرمایهای بزرگ دارد. با وجود اینکه من هیچ هستی و جایگاهی ندارم، اما در عین حال، من خریدار و مشتاق تو هستم.
باری است سر بر دوش من، خواهد فکند این بار، منباری، چو باری می‌کشیم بر دوش هم بار شما
هوش مصنوعی: یک بار سنگینی بر دوش من است که روزی خواهد افتاد. من نیز بار بر دوش میکشم، همانند شما که بار خود را حمل میکنید.
با آنکه مویی شد تنم، از جور هجران و ستمحاشا که من مویی کنم، تقصیر در کار شما
هوش مصنوعی: با اینکه به خاطر سختیهای جدایی و ظلمی که بر من میگذرد، سنم بالا رفته و موی سفید کردهام، اما هرگز تقصیر را به گردن شما نمیاندازم.
دل با عذار ساده‌ات، جمعیتی دارد، ولیتشویش سلمان می‌دهد، هندوی طرار شما
هوش مصنوعی: دل در درونش به خاطر زیبایی و سادگی چهرهات پر از دنیا است، اما حضور سلمان، که نوعی اضطراب و نگرانی را به همراه دارد، دل را به هم میزند و آرامش را از آن میگیرد. تو نیز مانند هندوهای جادوگر، در این دگرگونی و نگرانی نقش داری.