غزل شمارهٔ ۱۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و از تأثیر عمیق او بر دل و روان خود توضیح می‌دهد. او بیان می‌کند که دلبر با زیبایی‌اش دل‌ها را می‌رباید و نمی‌داند این دل‌ها به کجا می‌روند. شاعر به کمند زلف و چشمان دلربای معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که عاقل کسی است که سرش را به پای او می‌اندازد. همچنین، او به عطر گیسوی معشوق اشاره دارد که دل سوختگان را به سمت خود می‌کشاند. در پایان، از درد عشق و نیاز به دوا و چاره صحبت می‌کند و به مشکلاتی که ناشی از فراق معشوق است، اشاره دارد. در کل، شعر حس و حال عمیق عشق، فراق و زیبایی معشوق را به تصویر می‌کشد.
دل برد دلبر و در دام بلاش اندازددل ما برد، ندانم به کجاش اندازد
هوش مصنوعی: دلبر دل مرا ربود و در دام خودش قرار داد، حالا نمیدانم که دل من را به کجا میبرد.
هرکجا مرغ دلی بال گشاید، فی الحالبه کمان مهره ابرو ز هواش اندازد
هوش مصنوعی: هرجا که قلبی شاد و آزاد پرواز کند، به سرعت به تیر نگاه دلبرانهٔ آن شخص شوق و عشق میورزد.
خوش کمندی است سر زلف شکن بر شکنشوه چه خوش باشد اگر بخت بماش اندازد!
هوش مصنوعی: زلفهای شکسته و زیبا، همچون کمندی خوشاند که بر سر آن شخص قرار دارد. چه زیبا خواهد بود اگر روزگار به ما نیکی کند و ما را به او نزدیک کند!
چشم فتان تو هر جا که بلا انگیزدای بسا سر که در آن عرصه بلاش اندازد
هوش مصنوعی: چشم جذاب تو در هر کجا که خطر به وجود آورد، باعث میشود که سرهای زیادی در آنجا در خطر بیفتند.
عاقل آن است که در پای تو اندازد سرپیشتر زانک فراق تو زپاش اندازد
هوش مصنوعی: عاقل کسی است که در برابر تو سر فرود آورد و خود را تسلیم کند، چرا که جدایی و دوری از تو او را خواهد شکسته و از پا در خواهد آورد.
بوی گیسوی تو هر جا که جگر سوخته‌ایستدر پی قافله باد صباش اندازد
هوش مصنوعی: بوی موهای تو در هر جایی که دلی شکسسته و غمگین وجود دارد، مانند باد خنک و دلپذیری احساس میشود.
هر که‌را درد بینداخت، دوا چاره بردکه برد چاره سلمان که دواش اندازد؟
هوش مصنوعی: هر کس که به درد مبتلا شود، حتماً درمانی برایش وجود دارد. اما آیا میدانید که درمان سلمان (که به عنوان یکی از شخصیتهای بزرگ شناخته میشود) چیست و چه کسی میتواند به او کمک کند؟