غزل شمارهٔ ۲۵۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و شیدایی اشاره می‌کند و از شنونده می‌خواهد که هوشیار باشد. لب‌های معشوق به دلیل زیبایی و جذابیتش انسان را مسحور می‌کند و چشمانش می‌تواند خواب را از بین ببرد. اگر به عشق او اعتقاد داری، نباید به عقل و دین توجه کنی، زیرا عشق فراتر از این‌هاست. شاعر همچنین به لطف و مهربانی معشوق اشاره می‌کند که روح را درمان می‌کند و به زندگی می‌بخشد؛ بنابراین، اگر تمایل به عشق او داری، باید آماده هرگونه حالتی، چه خوب و چه بد، باشی.
عارفا لعل لبش می می‌دهد هشیار باشچشم مستش رهزن خواب است هان! بیدار باش
هوش مصنوعی: عارفان، شاید لبان او به تو شراب بدهند، اما مواظب باش که چشم مست او می‌تواند تو را به خواب ببرد. پس هوشیار باش و بیدار بمان.
گر به دین عشق او اقرار داری، عشق اومنکر عقل است و دین، از عقل و دین بیزار مباش
هوش مصنوعی: اگر به عشق او اعتقاد داری، باید بدانی که عشق او فراتر از عقل و دین است. پس از عقل و دین فاصله نگیر.
عیسی لطفش دوا می‌بخشد و جان می‌دهدگر تو داری این هوس گه مرده گه بیمار باش
هوش مصنوعی: عیسی با بخششهای خود، درمان می‌کند و زندگی می‌بخشد. اگر تو تمایل داشته باشی، میتوانی در هر زمانی، هم به حالتی زنده و هم به حالتی بیمار قرار بگیری.