غزل شمارهٔ ۲۶۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره دل شیدایی است که در آرزوی عشق می‌تپد و با درد و رنج زندگی می‌کند. شاعر از عدم توانایی در فراموش کردن عشقش می‌گوید، حتی در موقعیت‌های سخت و تاریک. او می‌زند که عشق او را به شدت رنج می‌دهد و غم او را از خود دور کرده است. همچنین شاعر در این متن از راز عشقش سخن می‌گوید که همچون غنچه‌ای پنهان مانده و با یاد دوست، رسوا شده است. او به آمال و رحمت خداوند امید دارد و از گناهانش عذرخواهی می‌کند، با این امید که مورد بخشایش قرار گیرد. در نهایت، شاعر به تصویر وجودش اشاره می‌کند که نشان از عشق و شیدایی اوست.
نداشت این دل شوریده تاب سودایشسرم برفت و نرفت از سرم تمنایش
هوش مصنوعی: این دل حیران و شیدا نتوانست از فکر محبت معشوق آرام بگیرد؛ سرم در عشق او غرق شده و حتی لحظهای از اندیشهاش کنار نرفته است.
به نرد درد چو وامق نبود مرد حریفهزار دست پیاپی ببرد عذرایش
هوش مصنوعی: وقتی که در عشق و درد، کسی به پای وامق نمیرسد، آن समय حریفان با هزاران تدبیر و تلاش پی در پی از کارش کمرنگ میشوند و او را رها میکنند.
کسی نتافت ازو سر چو زلفش از بن گوشسیاه روی درآمد فتاد و در پایش
هوش مصنوعی: هیچکس از او دور نشد مانند اینکه موهایش از گوشهایش آویخته شد و چهرهاش سیاه و زیبا بود و به پایش افتاد.
غمش ز جای خودم برد و خود چه جای من استکه گر به کوه رسد، برکند دل از جایش
هوش مصنوعی: غم او باعث شد که از مکان خودم دور شوم و حالا دیگر جایی برای من باقی نمانده است، چون اگر این احساس به قله کوه هم برسد، دل را از جای خود می‌کند.
رخ مرا که برو سیم اشک می‌آیدبیان عشق عیان می‌شود ز سیمایش
هوش مصنوعی: وقتی چهرهام را میبینی، اشکهایم سرازیر می‌شود و عشق من به وضوح از چهرهام نمایان می‌شود.
نهفته داشت دلم راز عشق چون غنچههوای دوست دمش داد و کرد رسوایش
هوش مصنوعی: دل من راز عشق را در خود پنهان کرده بود، مثل غنچه‌ای که در انتظار شکفتن است. وقتی هوای دوست به من رسید، آن راز برملا شد و من را رسوا کرد.
دل مرا که امروز رنجه داشت چه غمدلم خوش است که خواهد نواخت فردایش
هوش مصنوعی: دل من امروز دچار رنج و ناراحتی شده است، اما نگران نیستم چرا که خوشحال هستم که فردا به طور بهتری می‌زند و احساساتم را بیان می‌کند.
همه امید به آلا و رحمتش داردوجود من که ز سر تا بپاست آلایش
هوش مصنوعی: وجود من که از سر تا پا آغشته به گناهان و ناپاکیهاست، تنها به عفو و رحمت خداوند امید دارد.
گناهکار و فرومانده‌ام ببخش مراکه هست بر من بیچاره جای بخشایش
هوش مصنوعی: من خطا کار و در تنگنا هستم، لطفاً مرا ببخش که در این حالت، سزاوار بخشش هستم.
سواد هستی سلمان ز روی لوح وجودرود ولیک بماند نشان سودایش
هوش مصنوعی: وجود سلمان در حقیقت و عمق هستی ثبت شده است، اما نشان عشق او همچنان باقی خواهد ماند.