غزل شمارهٔ ۳۲۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ورود یک معشوق زیبا به نام خسرو از باکو صحبت می‌کند که قصد دارد جهان را تحت تاثیر قرار دهد. او به شدت به این دیدار مشتاق است و از زهر فراق معشوق رنج می‌برد. وقتی که معشوق به دیار او می‌رسد، هیچ ترسی از خطرها ندارد. شاعر در حال انتظار است و به معشوق می‌نگرد، اما او به او توجهی نمی‌کند. شاعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر او بخواهد، زیبایی‌اش تمامی زیبایی‌های دیگر را تحت الشعاع قرار می‌دهد. همچنین، شاعر خود را به مانند صیدی می‌داند که به زلف معشوق گرفتار شده و آرزوی رهایی و وصال دارد. در نهایت، او به اهمیت بیان احساسات عشق و درک معشوق اشاره می‌کند.
آمد آن خسرو خوبان جهان از باکومی‌کند قصد جهانی و ندارد باک او
هوش مصنوعی: خسرو زیبایانی که از باکو آمده، تصمیم دارد دنیایی تازه بسازد و از هیچ چیز نمیترسد.
قصد جان می‌کند و جان همه عالم اوستمی‌خورم زهر فراق و ندهد تریاک او
هوش مصنوعی: او به جانم نزدیک میشود و جان همه موجودات در اختیار اوست. من زهر جدایی را مینوشم و او هیچ دارویی برای تسکین به من نمیدهد.
چو رسید آن گل خوشبو ز دیار باکوهیچ خوف و خطرش نیست زهی بی‌باک او
هوش مصنوعی: وقتی آن گل خوشبوی آمد از سرزمین باکو، هیچ نگرانی و خطری برای او وجود ندارد. چه خوب و بیپرواست!
خسته بر خاک ره افتاده و چشمم بر راهدید و بگذشت و مرا بر نگرفت از خاک او
هوش مصنوعی: به زمین خسته نشستهام و چشمم به راه دوخته شده است، اما او از کنارم گذشت و توجهی به من نکرد.
گر هلال خم ابروی تو بیند مه نورخ به شامی ننماید دگر از افلاک او
هوش مصنوعی: اگر هلال خمیدهی ابروی تو، ماه نو را ببیند، دیگر از آسمان، چهرهاش را به هیچ کس نشان نخواهد داد.
غنچه گر بشنود او وصف گل از بلبل بازدامن از شوق کند تا به گریبان چاک او
هوش مصنوعی: اگر غنچه توصیف گل را از بلبل بشنود، از شوق دامن خود را به طرف گریبانش میکشد و آن را چاک می‌کند.
من چو صیدی به کمند سر زلفش شده‌ام تا دگر کشته در آویزدم از فتراک او
هوش مصنوعی: من مانند یک صید در دام موهای او گرفتار شده‌ام، تا دیگر بار به دام او بیفتم و تسلیم زیبایی‌اش شوم.
اگرش دامن ازین غصه بگیرم کو دستوگر از جور فراقش بگریزم پاک او
هوش مصنوعی: اگر بخواهم از این غصه و اندوه کناره بگیرم، نمیتوانم، و اگر هم بخواهم از ظلم و فراق او بگریزم، او پاک و بیگناه است.
در فشانیست که کردست درین ره سلمانمرد باید که سخن گوید از ادراک او
هوش مصنوعی: در این مسیر، سلمان به شدت تلاش کرده و درک عمیقی یافته است. بنابراین، مردی باید باشد که بتواند دربارهی آگاهی و فهم او سخن بگوید.