قطعه شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به ویرانی بغداد در سال ۷۷۵ هجری اشاره می‌کند. او از آب و خاک شهر یاد می‌کند و با حسرت به زیبایی‌های گذشته بغداد و بهشت‌آسا بودن آن اشاره می‌کند که اکنون به ویرانی و خراب شدن دچار شده است. احساس ناامیدی او از وضعیت بحرانی شهر به خوبی در این اشعار نمایان است.
به سال هفتصد و هفتاد و پنج گشت خراب به آب شهر معظم که خاک بر سر آب
هوش مصنوعی: در سال هفتصد و هفتاد و پنج، آب شهر بزرگ و مهم خراب شد و این مشکل باعث شد که بر سر آب خاک ریخته شود، به معنای اینکه وضعیت آب به شدت خراب و نگرانکننده شده است.
دریغ روضه بغداد، آن بهشت آباد که کرده است خرابش جهان خانه خراب
هوش مصنوعی: دردناک است که باغ بغداد، آن بهشت زیبا، اکنون به ویرانهای تبدیل شده که جهان آن را تخریب کرده است.