قطعه شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: این شعر مدح و ستایش فردی بلندمرتبه و نیکوخصال است که به صفات برجسته‌ای مانند سخاوت، مروت و احسان شناخته می‌شود. شاعر با توصیف او به عنوان بهترین و اصیل‌ترین فرد زمان خود، بیان می‌کند که هر کسی که در کنار او قرار گیرد، به مقام بلندی می‌رسد. در این شعر، دعاهایی نیز برای بخت و اقبال او شده و آرزو می‌شود که هیچ چشم بدی به او نرسد.
صدر عالی، کمال دولت و دین ای به تو کشور کرم، آباد
هوش مصنوعی: ای جلوهگاه بلاغت و مظهر کمال در حکومت و دیانت، تویی که با وجودت سرزمین کرم و سخاوت، شکوفا و آباد است.
در سخا و مروت و احسان مثل تو مادر زمانه نزاد
هوش مصنوعی: در generosity، سخاوت و کمک به دیگران، کسی به اندازه تو وجود ندارد که در طول تاریخ به دنیا آمده باشد.
هر که او دست در رکاب تو زد پای بر فرق فرقدان بنهاد
هوش مصنوعی: هر کسی که به کمک و یاری تو بشتابد، بر روی جلال و عظمت ستارههای قدرتمند و برجسته‌ای چون فرقدان پا میگذارد.
از بزرگان روزگار تویی خوب خلق و اصیل و نیک نهاد
هوش مصنوعی: تو از بهترین و بزرگترین افراد زمان خود هستی که دارای خلق و خوی نیک و اصالت بالا هستی.
یک قرابه شراب نیکم بخش که تو را کردگار بد مد هاد
هوش مصنوعی: یک ظرف شراب خوب به من بده تا خدای بدکاران به تو کمک کند.
بنده بیتی همی کند تضمین که از آن خوبتر ندارد یاد
هوش مصنوعی: من شعری میسرایم که در زیبایی، بهتر از آن را به یاد ندارم.
بخت نیکت به منتهای امید برساناد و چشم بد مرساد
هوش مصنوعی: خوش شانسی تو به بالاترین آرزوهایت برسد و از بدیها دور بمانی.