قطعه شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش پادشاه پرداخته و از انصاف و عدل او سخن می‌گوید. او درخواست می‌کند که این انصاف همیشگی باشد و سرزمین‌های شرق و غرب تحت نظر پادشاه قرار گیرد. شاعر از پیروزی‌های او یاد می‌کند و تأکید می‌کند که نور شمشیر او شام را روشن می‌کند و موجب آرامش مردم می‌شود. همچنین، در مضامین شعر به امیدهایی که به پادشاه دارد و نیازش به نزدیکی با او اشاره می‌کند. در پایان، شاعر دعا می‌کند که پادشاه همیشه پیروز و جاودان باشد و حمایت‌های او از مردم ادامه پیدا کند.
پادشاها عالم از انصاف تو معمور شدهمچنین معموره‌اش را تا ابد معمور دار
هوش مصنوعی: ای پادشاه، به خاطر عدالت تو جهان آباد و رونق گرفته است. همچنین از تو میخواهم که این آبادانی را برای همیشه حفظ کنی.
شرق و غرب ملک را بر التفات توست چشمگه نظر با رای هندو گاه با فغفور دار
هوش مصنوعی: تمام توجه و دقت تو، سرنوشت شرق و غرب دنیا را تحت تأثیر قرار داده است. گاهی با دیدگاه یک هندو و گاهی با دیدگاه یک فرمانروای بزرگ، به آنچه در اطراف میگذرد نگاه میکنی.
چون میسر شد به زخم تیغ ملک ایرجتبعد ازین عزم دیار سلم و ملک تور دار
هوش مصنوعی: زمانی که موهبت خنجر ملک ایرج به تو رسید، تصمیم به سفر به سرزمین سلم و ملک تور بگیر.
شام را از پرتو شمشیر نور صبح دهنیم روز از گرد لشکر چون شب دیجور دار
هوش مصنوعی: دستش به دور نور صبح و شب بر افراز، شام را به نور شمشیرش روشن کرده است. در نیم روز، لشکری که در گرد آمده، حالتی تاریک و وحشتناک دارد.
روز و شب کایشان دولالایند بر درگاه تودر سرای خویششان چون عنبر و کافور دار
هوش مصنوعی: روز و شب، آنها همچون گنجشکانی نازنین در درگاه تو هستند، در خانهی خود مانند عنبر و کافور میدرخشند.
پرده را بر غنچه چون یارد دریدن باد صبحگر تو فرمایی که گل را بعد ازین مستور دار
هوش مصنوعی: اگر تو بخواهی، صبح هنگام، باد پرده را از روی غنچه کنار میزند. اما میخواهم بگویم که پس از آن، بهتر است گل را در پوشش نگه داری.
دین پناها ز آستان حضرتت گر غایبمزحمت نفس است مانع از بنده را معذور دار
هوش مصنوعی: ای معبود، اگر از آستان تو دور هستم، لطفاً مرا معذور بدار و در مشکلاتی که به خاطر غیاب من پیش میآید، مرا ببخش. دین من پناهگاهی است که به تو وابستهام.
پیری و رنجوری و دوری ز درگاهت مراجان به لب نزدیک خواهد کرد یا رب دور دار
هوش مصنوعی: سختی پیری و بیماری و دوری از تو، جانم را به لب خواهد رساند. ای پروردگار، مرا از این حال دور نگهدار.
بسته‌ام امیدها بر همت شاهانه‌اتهمت شاهانه بر این بنده رنجور دار
هوش مصنوعی: امیدهای خود را به اراده و مهر تو، ای پادشاه، گره زدهام. از تو، که همت بلندی داری، میخواهم بر این بنده زار و ناتوان توجه کنی.
در پناه رایتت خلق جهان آسوده‌اندرایت او را الهی جاودان منصور دار
هوش مصنوعی: در سایه پرچمت، مردم جهان در آرامش به سر میبرند. پرچم او، ای خدا، همیشه و جاودانه خواهد بود.