قطعه شمارهٔ ۱۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش خداوند و امید به لطف و رحمت او اشاره دارد. شاعر به دنبال راهی برای رهایی و پیروزی است و خود را به مانند شمعی در برابر نور خداوند می بیند. او امیدوار است که همانند پروانه‌ای در اطراف این نور بگردد و از آن نور بهره‌مند شود.
ای خداوندی که هر روز از درت مژده فتحی دگر می‌آیدم
هوش مصنوعی: خدایا، تو که هر روز خبری جدید از پیروزی و موفقیت به من میدهی.
درگرفت از دولتت کارم چو شمع این زمان پروانه‌ای می‌بایدم
هوش مصنوعی: اکنون به خاطر نعمتها و خوشبختیهای تو، حالتی شبیه به شمع دارم که درخشندگیاش به دور من میچرخد و من مانند پروانه‌ای به دور آن میگردم.