قطعه شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: این شعر در مورد وزیری است که همیشه به خدا امیدوار است و آرزو دارد که بختش هر روز تازه باشد. شاعر میگوید تا به حال چیزی از وزیر نخواسته، اما اکنون جسارت کرده و از او اجازه میخواهد.
ای وزیری که از خدا همه وقت روی بخت تو تازه میخواهم
هوش مصنوعی: ای وزیری که همیشه از خدا میخواهم بخت و اقبال تو بهتر و نو باشد.
تا به اکنون نخواستم چیزی از تو اکنون اجازه میخواهم
هوش مصنوعی: من تا به حال هیچ درخواست یا خواستهای از تو نداشتم، اما حالا اجازه میخواهم که چیزی از تو بخواهم.