رباعی شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: غزل به این معناست که عاشق از معشوق خود وفا و پایداری نمی‌بیند و تنها وعده‌ها او را خوش‌امید کرده‌اند. همچنین اشاره دارد که عشق و محبت به اندازه‌ای عمیق است که عاشقان آماده‌اند برای معشوق خود تلاش کنند، اما معشوق در واقع کمربند وفا را به مدد عشق نمی‌بندد و از او خبری نیست.
از عهد و وفا هیچ خبر نیست تو را جز وعده و دم هیچ دگر نیست تو را
هوش مصنوعی: از زمان قدیم و از وفاداری خبری از تو نیست، جز وعدهای که میدهی و دیگر هیچ چیز دیگری از تو نیست.
سازند کمر به دست عشاق به ناز چون است کز این دست کمر نیست تو را
هوش مصنوعی: عشاق با ناز و زیبایی خود، با دستانی ظریف و دلنشین، کمر خود را میبندند و زیبایی را به نمایش میگذارند. اما این نوید را میدهند که از این زیبایی و ناز، تو سهمی نخواهی داشت.