رباعی شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و غم ناشی از عشق صحبت می‌کند. اشک‌های او به خاطر عشق محبوبش مانند رنگ لاله است و دلش به شدت متأثر و سنگین شده است. او به توصیف لحظه‌ای می‌پردازد که دلش به دهان محبوبش نشسته و در نتیجه، از غم و اندوه دستش به جایی بند نیست و در تنگنا قرار گرفته است.
اشکم ز رخ تو لاله رنگ آمده است پای دلم از دلت به سنگ آمده است
هوش مصنوعی: اشک‌های من به رنگ لاله است و از زیبایی تو نشأت میگیرد. دل من به خاطر فراق تو سخت و به مانند سنگ شده است.
آمد دل و در کنج دهانت بنشست مسکین چه کند ز غم به تنگ آمده است
هوش مصنوعی: دل به دهان تو آمده و در آن جا جای گرفته است. این بیچاره چه کار میتواند بکند وقتی که از غم و اندوه به تنگ آمده؟