رباعی شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف درد و رنج میپردازد که از هر طرف به او حملهور شده است. این درد گهگاه بر چشمان او و گاه بر چهرهاش نشسته و در نهایت، وقتی که کار آن درد به پایان میرسد، به آرامی و به ادب روی زمین نشسته و خود را تسلیم میکند.
درد آمد و گرد من ز هر سو بنشست گه بر سرو چشم و گاه بر رو بنشست
هوش مصنوعی: درد به سراغم آمد و از هر طرف دور من نشسته است؛ گاهی بر سر چشمانم و گاهی بر صورتم نشسته است.
چون دولت کار او به پایان برسید آمد به ادب به هر دو زانو بنشست
هوش مصنوعی: زمانی که کار او به اتمام رسید، با ادب و احترام به هر دو زانو نشست.