رباعی شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به بی‌ثباتی و ناپایداری دنیا اشاره می‌کند و می‌گوید که زندگی مانند دایره‌ای بدون آغاز و پایان است که از گذشته تأثیر می‌پذیرد. او به ما هشدار می‌دهد که اگر شانس یا موقعیتی برای ما فراهم شود، نباید به آن اتکا کنیم و همیشه باید محتاط باشیم.
دیدیم که این دایره بی سر و بن انگیخت بسی جور نو از دور کهن
هوش مصنوعی: ما مشاهده کردیم که این دایره بیپایان و بینهایت، از دورهای باستانی، بسیاری تغییرات و اشکال جدیدی را به وجود آورده است.
گر بالش چرخ زیر دست تو شود زنهار به هیچ رو بر او تکیه مکن
هوش مصنوعی: اگر چرخ گردش روزگار زیر دستان تو قرار گیرد، مراقب باش که به هیچ وجه بر آن تکیه نکن.