رباعی شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی و ویژگی‌های خاص محبوب خود اشاره می‌کند. او از سایه محبوبش که مانند سنبل (نوعی گل) است، صحبت می‌کند و می‌گوید که زیبایی او مانند یاقوتی در باغ عدن پرورش یافته است. همچنین، شاعر همچون لب‌های خود که جانش را نیکو می‌پروراند، از عشق و محبت به محبوبش سخن می‌گوید و آن را زندگی‌بخش می‌داند.
ای سایه سنبلت سمن پرورده، یاقوت تو را در عدن پرورده،
هوش مصنوعی: ای سایه گل سنبل، تو مانند سمنی زیبا هستی که یاقوت تو را در بهشت پرورش داده است.
همچون لب خود مدام جان می‌پرور ز آن راح که روحی است بدن پرورده
هوش مصنوعی: مانند لب خود همواره جان را پرورش میدهد، زیرا روحی دارد که بدن را تأسیس کرده است.