رباعی شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی دندان اشاره میکند و از غیرت و زیبایی آن میگوید. اگرچه ممکن است دلش به خاطر رنجی تیره و سیاه شده باشد، اما زیبایی دندان در اثر آن رنج آسیب نخواهد دید و همچنان زیبا و آراسته باقی میماند.
در رشته دندان تو ای غیرت مه دردی اگر از دود دلی گشت سیه
هوش مصنوعی: با دندانهای تو، ای غیرت زیبا، گویی سوزش و درد دل، دل را سیاه کرده است.
از جوهر حسن تو نشد هیچ تبه آراسته شد رشته درت به شبه
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی تو، هیچ چیزی از بین نرفت و رشتهی سرقت به خوبی آراسته شد.