رباعی شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذبه‌ی موهای محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید وقتی او زنجیر موهایش را حرکت می‌دهد، به مانند مشک بر دامنش جلوه می‌کند. همچنین به چشم‌های سیاه و شوخ او اشاره می‌کند که هر وقت مورد توجه قرار بگیرد، بیشتر جذاب و بازیگوش می‌شود. شاعر به طور کلی، زیبایی و شگفتی را در حرکات و نگاه محبوبش توصیف می‌کند.
زنجیر سر زلف چو می‌جنبانی بر دامن ماه مشک می‌افشانی
هوش مصنوعی: وقتی که تو با حرکت زلفهایت زنجیرهای آن را تکان میدهی، بر دامن ماه مانند عطر مشک میپاشی.
چشم سیهت که شوخ می‌خوانندش شوخ می‌رود چو باز می‌گردانی
هوش مصنوعی: چشم سیاه تو را که شوخ و بازیگوش میدانند، وقتی برمیگردانی، آن شوخی و بازیگوشی را به خوبی نشان می‌دهد.