رباعی شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: این شعر از شاعر یادآور می‌شود که اگر هزاران سیل هم به راه بیفتند و خاک تبریز را به خون آغشته کنند، اما او نتواند از عهده عزاداری و ماتم برآید، ریزش اشک و آب خود را بی‌فایده می‌داند. در واقع، شاعر به عمق غم و ناامیدی اشاره می‌کند و می‌پرسد چرا باید اشک بریزد در حالی که نتیجه‌ای ندارد.
ای دیده اگر هزار سیل انگیزی خاک همه تبریز به خون آمیزی
هوش مصنوعی: ای چشم، اگر هزاران سیل را به راه بیندازی، همه خاک تبریز را به خون آغشته خواهی کرد.
از عهده ماتمش نیائی بیرون بی فایده آب خود چرا می‌ریزی؟
هوش مصنوعی: اگر از غم و اندوهی که بر تو سایه افکنده خلاص نشوی، چرا بیهوده انرژی و احساسات خود را هدر میدهی؟