رباعی شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: شاعر به ستایش یک یار بینظیر میپردازد که عقل و دل و جان او به عشق او وابسته است. این یار با یک نگاه مقام والای جان را به زیر میآورد و جان او از این موضوع خوشنود است.
آن یار که بی نظیر و بی مانند است عقل و دل و جان به عشق او در بند است
هوش مصنوعی: آن محبوبی که هیچکس مثل او نیست، عقل و دل و جان من به خاطر عشق او اسیر شدهاند.
در یک نظر از مقام عالی جان را بر خاک نشاند و جان بدین خرسند است
هوش مصنوعی: در یک نگاه، موجودی با مقام و جایگاه عالی، جان را بر زمین قرار داد و جان از این وضعیت راضی و خوشنود است.