تناجی
سلمان ساوجی

رباعی شمارهٔ ۵۴

سیمین ز نخت که جان از آن بنماید سییبی است که دانه از میان بنماید
در خنده به نار دانه ماند لب تو کز دانه لعلش استخوان بنماید