رباعی شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و دلنشینی محبوب خود اشاره می‌کند و می‌گوید که به خاطر آرزوی دیدار او، سختی‌ها و دردها را تحمل کرده است. او از دلگشایی و جذابیت محبوبش سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که چقدر به او عشق می‌ورزد. چشم و دل شاعر بر روی محبوب قد علم کرده و در آتش عشق می‌سوزند.
خالت که بر آن عارض مهوش زده‌اند یارب که چه دلگشا و دلکش زده‌اند
هوش مصنوعی: خالت که بر چهرهی زیبای او نقش بسته، ای پروردگارا! چقدر زیبا و دلنشین است.
ای بس که در آرزوی رویت خود را چشم و دل من بر آب و آتش زده‌اند
هوش مصنوعی: به خاطر آرزوی دیدن روی تو، چشم و دلم به شدت دچار درد و رنج شدهاند و مثل آب و آتش می‌سوزند.