رباعی شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف لبان معشوق و زیبایی او می‌پردازد. شاعر می‌گوید که زبانش در وصف لبان معشوق ناتوان است و نمی‌تواند به خوبی آن‌ها را توصیف کند. همچنین ابروهای معشوق به گونه‌ای هستند که در زیبایی چهره‌اش نقش مهمی دارند و او را جذاب‌تر جلوه می‌دهند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که زیبایی معشوق به قدری شگفت‌انگیز است که کلام را عاجز می‌کند.
در وصف لبت نطق زبان بسته بود پیش دهنت پسته زبان بسته بود
هوش مصنوعی: در وصف لبهای تو، زبانم قادر به بیان نبود و در کنار دهان تو، پستهای نیز خاموش و بیزبان بود.
ابروی تو آن سیاه پیشانی دار پیوسته به قصد سر، میان بسته بود
هوش مصنوعی: ابروی تو مانند نوار سیاهی است که بر پیشانیات کشیده شده و همواره به سمت سرمتصل است.