رباعی شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی طبیعی و خرمی دل افرادی اشاره می‌کند که در کنار جوی آبی نشسته‌اند و از صدای دل‌انگیز آب لذت می‌برند. او همچنین به تاثر صدای آن مطرب که از آب می‌شنود اشاره می‌کند و می‌گوید که این صدا مانند ترانه‌ای در دل رودخانه جاری است.
روزی که سمن بر لب جو بر روید خرم دل آنکس که لب جو جوید
هوش مصنوعی: روزی که گل سمن کنار جوی آب رویید، آن کس که به دنبال آب است، دلش شاد و خوشحال میشود.
از مطرب آب بشنود ناله که او بر رود خوشک ترانه‌ای می‌گوید
هوش مصنوعی: مطرب صدای نالهای را از آب می‌شنود، زیرا او بر روی رود، آهنگی شاداب و دلنشین میسراید.